ินเฉียงได้ยกร่างหม่าหลิวขึ้นฟ้า เมื่อเห็นว่าคืนนี้มืดสนิท เขาจึงรีบแบกร่างของหม่าหลิวไปยังแผนกอัคคี
ที่ด้านนอกห้องพักของหลิวซวนเอ๋อ เฉินเฉียงได้โยนหม่าหลิวเข้าไปในสวนของห้องพัก ก่อนที่จะพุ่งทะยานออกไปเพื่อเฝ้าดูผลงานอย่างรวดเร็วประดุจดั่งประกายแสง
หลังจากนั้นไม่นาน เสียงพลั่กได้ดังขึ้น นั้นคือเสียงของหม่าหลิวที่ตกสู่พื้น ตามมาด้วยการที่เขาถูกเสือดาวปีกระดับนายพลวิญญาณสองตัวที่คอยเฝ้าที่นี่ขย้ำจนไม่อาจจะไปไหนได้
เป็นตอนนี้ที่หลิวซวนเอ๋อที่ได้ยินเสียงก็รีบออกมาดูที่ด้านนอก
“ฮะ”
หลิวซวนเอ๋ออุทานออกมาอย่างดังทำให้เหล่าศิษย์แผนกอัคคีทุกคนต่างออกมาดูเหตุการณ์และมารุมล้อมในทันที แน่นอนว่ารวมถึงองครักษ์พิทักษ์สาวสวยทั้งสี่ที่ออกมาก่อนใคร
“หม่าหลิว”
เมื่อทุกคนได้เห็นใบหน้าที่ชัดเจนของหม่าหลิวแล้ว ไป่ชิจิ้งและคนอื่นๆเองก็ได้รีบเข้ามาจับตัวเขาไว้ และนำตัวเขาไปยังหอพิพากษาของสำนักในทันที
การที่หลานสาวของผู้อาวุโสใหญ่โดนใครบางคนติดตามหรือแอบมองนั้นเป็นเรื่องที่ยากจะให้อภัย
เมื่อเฉินเฉียงที่เห็นฉากนี้ก็ได้ยิ้มสะใจออกมาก่อนที่จะหลบลี้หนีหายกลับที่พักของตน
อย่างไรก็ตาม เขานั้นไม่รู้ว่าก่อนที่เขาจะจากไป ได้มีชายแก่หนวดขาวได้ปรากฏตรงที่ที่เขาอยู่ก่อนหน้านี้ เขาส่ายหัวไปมาก่อนที่จะหัวเราะออกมาเล็กน้อย “หึหึหึ….ช่างแปลกคนเสียจริง….เอาเถอะ ยังไงซะเรื่องนี้คงทำให้ข้าได้ตักเตือนจ้าวหยางและหลานของเขาได้ล่
