ะนะ”
ในตอนเช้า เมื่อเหล่าศิษย์สำนักได้ตื่นนอน ข่าวเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนก็ได้แพร่กระจายออกไปจนทั่วสำนักผ่านกำไลสื่อสาร
ศิษย์แผนกบ่มเพาะหม่าหลิวถูกตัดสิน(ตราหน้า)ว่าแอบย่องเข้าไปดูบ้านพักของศิษย์แผนกอัคคีเมื่อคืนนี้ เขาโดนจับได้โดยสัตว์ประหลาดที่มีหน้าที่เฝ้าบ้านพักหลังนั้น
หากนับตามกฎของสำนักแล้ว นี่จะทำให้หม่าหลิวถูกเฉดหัวออกจากสำนักเต่าดำในทันที
“หม่าหลิวมันเป็นผู้ติดตามของจ้าวฮั่นไม่ใช่เหรอ ข้าล่ะไม่นึกเลยจริงๆว่ามันจะกล้าแอบย่องไปส่องหลิวซวนเอ๋อได้ ช่างกล้านัก”
“ไม่ใช่ม้าง หม่าหลิวนั้นถึงแม้จะมีสายสัมพันธ์อันดีกับจ้าวฮั่นแต่ก็ไม่เคยทำอะไรที่เกินเลยจริงจัง อย่างมากก็ใช้อำนาจของจ้าวฮั่นข่มขู่ศิษย์คนอื่น.. ก็ดีแล้วนี่หว่า ไอ้เวรนี่ถึงกับกล้าไปล่วงเกินหลานสาวของผู้อาวุโสใหญ่แบบนี้ มันช่างกล้าที่จะหาเรื่องใส่ตัวจริงๆ”
“เจ้าว่าจ้าวฮั่นจะออกหน้าช่วยเหลือรึเปล่า”
“จ้าวฮั่นอะนะ ฮ่าฮ่าฮ่า ถ้าช่วยก็เท่ากับมีเรื่องกับผู้อาวุโสใหญ่น่ะสิ ข้าว่าดีไม่ดีตอนนี้หมอนั่นทำได้เพียงซุกตัวหลบซ่อนกลัวเรื่องลามมาถึงตัวจะมากกว่า”
ในห้องพักของจ้าวฮั่น
“นายน้อยจ้าว หม่าหลิวในตอนนี้ยังคงตะโกนอยู่หน้าสำนัก หวังว่าเขาจะได้พบเจอท่านให้จงได้”
“ไอ้เวรหม่าหลิว มันนี่ก่อปัญหาให้ข้าได้ไม่หมดไม่สิ้นจริงๆ” จ้าวฮั่นบ่นกระปอดกระแปดด้วยใบหน้าที่มู่ทู่ เขาเดินวนไปมารอบห้องก่อนที่จะพูดออกมา โฮวจี้ ส่งคนไปจัดการให้มันไป
