ชายคนนี้มาซะดีๆเจ้าไปทำอีท่าไหนถึงได้ไปเกี่ยวหัวใจของเว่ยฉิงเชินได้กัน แล้วก็ เธอสวยมากเลยใช่ป่ะ”
เฉินเฉียงเองไม่ได้ใส่ใจเรื่องตลกที่เหล่าศิษย์พี่ของเขาพูดแม้แต่น้อย แต่เมื่อกัวเหลียงพูดถึงเว่ยฉิงเชินก็ทำให้เขาอดจะนึกถึงความขาวประทับใจของเธอไม่ได้เหมือนกัน
อย่างไรก็ตาม ด้วยสถานะในตอนนี้มันช่างห่างกันราวกับหมาที่มองดวงจันทร์บนฟากฟ้า
เธอคนนั้นเป็นถึงอัจฉริยบุคคลที่มีร่างกายกระจ่างจิต ด้วยอายุเพียงสิบเจ็ดปีแต่กับก้าวล่วงสู่ระดับการบ่มเพาะนายพลวิญญาณขั้นกลาง และยังเป็นคนหนึ่งที่มีโอกาสกลายเป็นบุคคลอันยิ่งใหญ่อย่างระดับราชาได้ซะอีก
แล้วดูตัวเขาสิ
แค่ระดับทหาร
“เฮ้ย พอได้แล้ว จะไปทำอะไรก็รีบไปซะไป๊ เฉินเฉียง เจ้ามากับข้าก่อน”
ฮู่ต้าไฮ่ตะโกนออกมา นี่ทำให้เหล่าศิษย์รีบเผ่นป่าราบออกไปกันหมด เหลือไว้เพียงเฉินเฉียงและฮู่ต้าไฮ่เท่านั้น
“อาจารย์ มีเรื่องอะไรครับ”
ฮู่ต้าไฮ่ได้มองไปรอบๆก่อนที่จะพูดออกมา “ไปที่ห้องบ่มเพาะ”
…
ที่ด้านนอกห้องบ่มเพาะของสำนัก จางฉุนเมื่อเห็นฮู่ต้าไฮ่และเฉินเฉียงมาด้วยกันแล้วก็อดที่จะมหัศจรรย์ใจไม่ได้
“ผู้อาวุโสฮู่ นี่…หมายความว่ายังไง”
“อย่าพูดมาก เปิดห้องที่ห้า ห้าชั่วโมง” ฮู่ต้าไฮ่จ่ายแต้มคะแนนห้าสิบแต้มก่อนที่จะลากเฉินเฉียงเข้าไปโดยไม่พูดอะไร
ภายในห้องที่ปิดสนิท เฉินเฉียงมองฮู่ต้าไฮ่อย่างหวาดๆ ฮู่ต้าไฮ่ในตอนนี้มีดวงตาที่ราวกับฉายแววออกมาเป็นสีฟ้า นี่ทำให้เขาอดไม่ได้
