บทที่ 85 รางวัลที่คู่ควร
“ผอ.เฉียน ท่านหมายความว่าท่านจะมอบแก่นโลหิตสัตว์ประหลาดระดับราชานี่ให้เฉินเฉียงอย่างนั้นรึ”
คนที่พูดออกมาอย่างไม่พอใจนี้คือปู่ของจ้าวฮั่น ผู้อาวุโสระดับสอง จ้าวหยาง
“ถูกต้อง”
ผอ.เฉียนได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่แปลกๆ “พวกโจรแห่งเขตแดนหมอกโลหิตนี้เป็นหอกข้างแคร่กันหนันมานานแล้ว แต่ด้วยการที่ตึกจอมพลทั้งสองต้องทุ่มเทไปกับการต่อการกับเหล่ามนุษย์กลายพันธุ์ทำให้พวกเขานั้นยังไม่อาจโค่นล้มพวกมันได้สักที”
“ข้าเองก็คิดไม่ถึงเหมือนกันว่าเฉินเฉียงคนนี้และเว่ยฉิงเชินจากสำนักวิหคอัสนีจะร่วมมีกันกวาดล้างกองโจรหมอกโลหิตในครั้งนี้ได้เหมือนกัน และด้วยการที่พวกมันโดนกวาดล้างไปนี้ทำให้กันหนันหมดเสี้ยนหนามที่ใหญ่ที่สุดไปได้”
“ส่วนเหตุผลนั้นก็คือ ทางกันหนันตั้งใจจะมอบสิ่งนี้เป็นรางวัลให้กับทั้งสองคนอยู่แล้วคนละขวด อ้อ แล้วก็…”
ในระหว่างที่พูด ผอ.เฉียนได้นำเหรียญเงินเล็กๆออกมาหนึ่งเหรียญก่อนที่จะพูดออกมา “นี่คือเหรียญประจำตัวผู้การแห่งกันหนัน เขาตั้งใจมอบสิ่งนี้เป็นรางวัลให้เจ้า”
หลังจากพูดจบ ผอ.เฉียนได้ส่งมอบขวดแก้วนี้และเหรียญให้เฉินเฉียงกับมือตัวเอง
“เฉินเฉียง ผู้การเว่ยฝากมาบอกว่าหลังจากจบจากสำนักเต่าดำแล้ว หากเจ้าเลือกเส้นทางในอนาคตเป็นที่นั่น เจ้าก็ไปที่นั่นและแสดงเหรียญตรานี้ออกไปก็พอ”
เฉินเฉียงรับขวดแก้วและเหรียญตราด้วยรอยยิ้มกว้างและเก็บพวกมันในแหวนของเขาในทันที
สำหรับเขา
