หนัน”
ฮู่ต้าไฮ่ได้หันมาหาเฉินเฉียงด้วยรอยยิ้ม “หาว่าเป็นเด็กน้อยคนนั้นร่วมมือกับเจ้า เจ้าก็ควรจะฆ่าถูหมั่นเถียนได้จริงๆ เพียงแต่อาจารย์ไม่เคยคิดว่าเด็กน้อยคนนั้นจะก้าวขั้นการบ่มเพาะได้เร็วขนาดนี้ ด้วยอายุยังไม่ถึงยี่สิบแต่กลับก้าวล่วงไปถึงระดับนายพลวิญญาณขั้นกลางแล้ว แม้แต่อาจารย์ก็ยังต้องอิจฉาเลย”
หลังจากนั้น ฮู่ต้าไฮ่ก็หันไปหาหลู่ฟางและพูดขึ้นมา “หลู่ฟาง ดูเหมือนว่าเจ้าเองก็ต้องทำงานอย่างหนักนะ การประลองสี่สำนักครั้งต่อไปเจ้าต้องแสดงให้คนอื่นเห็นถึงความสามารถของเจ้า”
หลู่ฟางพยักหน้ารับอย่างแข็งขัน “อย่าเป็นกังวลไปท่านอาจารย์ ข้าจะฝึกให้หนักและก้าวเข้าสู่นายพลวิญญาณขั้นกลางให้ได้เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วไปได้”
ในระหว่างที่ฮู่ต้าไฮ่ยังคงพูดกับเฉินเฉียงมานี้ อยู่ๆจ้าวฮั่นก็ได้ชี้ไปที่เฉินเฉียงและหัวเราะออกมาอย่างดังลั่น
“ฮ่าฮ่าฮ่า ข้าล่ะอยากจะขำให้ตาย ฉินเฉียง ไอ้การโกหกปลิ้นปล้อนของแกนี่จะยิ่งหนักหนาสาหัสมากขึ้นเรื่อยๆเลยนะ แม้แต่อาจารย์ฮู่เองก็ยังโง่หลงเชื่อแก นี่มันจะน่าขันไปแล้ว”
เมื่อได้ยินดังนี้ กัวเหลียงได้จ้องมองจ้าวฮั่นในทันที “จ้าวฮั่น อย่าคิดว่าเจ้าที่มีปู่หนุนหลังจะกร่างพูดห่าเหวอะไรก็ได้น่ะโว้ย”
“เพียงศิษย์น้องได้รู้จักสาวงาม นี่เจ้าถึงกับอิจฉาจนปากเปราะ”
“รึว่าเจ้าอยากจะโดนศิษย์น้องของข้าทะลวงก้นอีกรึไงกัน”
เมื่อได้ยินคำพูดของกัวเหลียงแล้วจ้าวฮั่นถึงกับสำลักออกมา ก่อนที่
