ต่ยังไม่ทันที่จะได้เงยหน้าขึ้นมาดูว่าใครก็ถูกจับยกรอยขึ้นฟ้า
“หม่าหลิว แกจะเหิมเกริมเกินไปแล้ว นี่แกไม่เห็นหัวอาจารย์ในสำนักเลยสินะ ถ้ายังไงก็ออกไปซะ”
หลังจากพูดจบ ฮู่ต้าไฮ่ก็ได้เขวี้ยงหม่าหลิวรอยออกไปไกล
เฉินเฉียงที่รอคอยกัวเหลียงและหลิวซวนเอ๋ออยู่ที่หอภารกิจ เมื่อได้ยินเสียงอาจารย์ของตนก็ได้รีบวิ่งออกมาดู
เมื่อได้เห็นท่าทางของอาจารย์ของตนแล้ว เขาก็ได้เข้าใจเหตุผลในทันที
ดูเหมือนว่าเขาจะกลับมาช้าเกินไปทำให้อาจารย์ของเขาโกรธ
เมื่อเขาเข้าใจได้อย่างนี้ เฉินเฉียงจึงได้รีบนำของบางสิ่งออกมายื่นให้ฮู่ต้าไฮ่พร้อมรอยยิ้ม
“ฮี่ฮี่ฮี่ ท่านอาจารย์ นี่คือของขวัญที่ข้าเตรียมไว้ให้ท่าน ท่านชอบหรือไม่”
ฮู่ต้าไฮ่ที่กำลังจะระเบิดความโกรธออกมานั้น เมื่อได้เห็นแก่นคริสตัลขนาดลูกปิงปองในมือเฉินเฉียง ความโกรธของเขาก็ได้ลดไปครึ่งหนึ่งและพูดออกมา “เฉินเฉียง นี่เจ้าแลกออกมาจากหอภารกิจรึ”
“ฮะ ท่านอาจารย์ สิ่งนี้คือสินสงครามที่ข้าได้มาระหว่างทำภารกิจ นี่คือแก่นคริสตัลของวานรเขี้ยววายุสองตัว”
หลิวซวนเอ๋อกับกัวเหลียงที่วิ่งตามมาทีหลัง เมื่อได้ยินก็รีบพูดออกมา “ไม่จริงน่า ในภารกิจก็บอกอยู่ชัดๆว่ามีวานรเขี้ยววายุตัวเดียว แล้วทำไมมันถึงมีสองตัวล่ะ”
เป็นตอนนี้ที่อาจารย์หอภารกิจที่ยืนอยู่ด้านหลังได้กระแอมออกมา
“หลิวซวนเอ๋อ สิ่งที่เฉินเฉียงกล่าวมาถูกต้องแล้ว หลังจากอาจารย์ประจำหอภารกิจได้ตรวจสอบดูแล้วก็พบว่ามันคือวา
