้นเอวของเขาทั้งหมดคงจะหายไปแล้ว
แต่ต่อให้โดนทะลวงไปได้เพียงครึ่งเดียว แต่ทั้งเลือดและอวัยวะภายในของเขาก็หล่นร่วงมากองอยู่กับพื้น
ถูหมั่นเถียนที่เป็นหัวหน้าโจรผู้ซึ่งแข็งแกร่งที่สุดนั้น ถึงแม้จะโดนโจมตีจนเกินบาดแผลร้ายแรงขนาดนี้ แต่เขาก็ไม่ได้ตกตายในทันที แถมยังก้มมามองดูร่างที่เป็นรูโหว่าของตนด้วยสีหน้าตกใจ
เขาได้เงยหน้าขึ้นมาและไม่สนใจที่จะโจมตีเว่ยฉิงเชินอีกต่อไป เขาหันกงเล็บของตนพุ่งเข้าใส่เฉินเฉียงที่อยู่ไปไกลกว่าร้อยเมตรที่ยังคงยืนอึ้งอยู่
“ไอ้เวรตะไล ข้าจะหั่นแกเป็นชิ้นๆ”
ถึงแม้จะอยู่ห่างกันไปร้อยเมตร แต่ด้วยท่าเท้าที่คล่องแคล่วทำให้เขาสามารถเข้าถึงตัวเฉินเฉียงได้อย่างรวดเร็ว ก่อนที่เฉินเฉียงจะตอบสนองได้ทันนั้น กรงเล็บหมาป่าก็ได้ตกอยู่ในครรลองสายตาของเขาแล้ว
“ถอยเร็ว”
ในช่วงวิกฤตนี้ เว่ยฉิงเชินได้ตะโกนออกมาจากด้านหลัง พร้อมส่งผ้าไหมในมือของเธอซึ่งในตอนนี้กำลังพุ่งออกมาอย่างรวดเร็วประดุจดั่งหอกสีเงินและพุ่งเสียบไปที่กลางอกของถูหมั่นเถียน
ซึ่งเป็นตอนที่กรงเล็บของถูหมั่นเถียนอยู่ห่างจากดวงตาของเฉินเฉียงเพียงหนึ่งช่วงนิ้วมือเท่านั้น
เมื่อเห็นว่าถูหมั่นเถียนได้ร่วงลงไปกองที่พื้น เฉินเฉียงก็ได้ใช้มือขวาของตนไปจับที่หัวของถูหมั่นเถียนในทันที
เพราะนี่คือซากของนายพลวิญญาณระดับกลาง เขาย่อมไม่ปล่อยมันทิ้งไปอย่างไรค่า
ติ้ง การย่อยสลายนักรบสายเลือดประเภทสายน้ำระดับนายพลวิญญาณขั้นกลางเสร็จ
