นต่อไป “ตราบใดที่พี่ชายคนนี้มีอะไรกับน้องได้นี่ อย่างน้อยๆพ่อของน้องก็คงจะมอบตำแหน่งนายพลให้พี่สักตำแหน่งกระมัง”
เมื่อเห็นว่าความอดกลั้นของเว่ยฉิงเชินเริ่มหมดลง ถูหมั่นเถียนก็อดที่จะหัวเราะอย่างหื่นกระหายไม่ได้ ในตอนนี้เรี่ยวแรงของเขายังไม่ลดน้อยถอยลงแม้แต่น้อย มีหรือที่เขาจะไม่สังเกตประกายแสงที่กำลังพุ่งตรงมาที่เอวของเขา
เขาเห็นแต่ไม่แยแสเลยสักนิด
นั่นก็เพราะกับอีแค่ระดับทหารขั้นสูงนั้นมันขยะเกินที่จะทำอะไรเขาได้ ต่อให้เขาอยู่เฉยๆ ไอ้หนูเวรตะไรนี้ยังไงก็ไม่สามารถเจาะทะลุชั้นพลังสายเลือดของเขาได้อย่างแน่นอน
แต่ในครั้งนี้เขาคิดผิดไป
ในขณะที่ถูหมั่นเถียนกำลังใช้กรงเล็บทั้งสองมุ่งหมายในการทะลวงการป้องกันของเว่ยฉิงเชินอยู่นั้น เขาไม่คิดว่าอยู่ๆเฉินเฉียงจะใช้ทักษะการขุด เปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นให้หมุนวนเหมือนสว่าน
เสียงจะทะลวงที่ดังขึ้นราวกับเข็มเหล็กทิ่มลูกโป่งได้ดังขึ้นมา ดาบดั้นเมฆที่หมุนวนอย่างรวดเร็วเจาะทะลวงชั้นพลังสายเลือดที่ถูหมั่นเถียนเคลือบร่างเอาไว้อย่างง่ายดาย และนี่ทำให้พลังสายเลือดที่เคลือบเอาไว้บ่นร่างของถูหมั่นเถียนได้ละเบิดออกอย่างไม่มีชิ้นดี
เมื่อเห็นแบบนี้ เฉินเฉียงไม่ได้หยุดยั้งตัวเองแม้แต่น้อย เขายังพุ่งตรงต่อไป และหยุดหลังพุ่งผ่านไปได้ร่วมร้อยเมตรแล้วเท่านั้นจึงได้หันกลับมามอง
เมื่อได้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้น เขาเองก็ยังต้องตกตะลึง
หากไม่ใช่ว่าถูหมั่นเถียนเร็วพอล่ะก็ บั
