งสนุกปาก แต่นั่นก็ยังแสดงออกมาซึ่งความเคารพในหัวหน้าหน่วยที่อยู่ตรงหน้า
“ท่านห้า ในคราวนี้พวกเราปล้นชิงได้เนื้อดีๆมามากมายนัก ไม่รู้ว่าท่านจ้าวชั้นที่หนึ่งจะแบ่งสันยังไงบ้าง”
โจรกระจอกคนหนึ่งได้เดินมาหาจ้าวชั้นที่ห้าพลางรินเหล้าใส่ชามให้ด้วยรอยยิ้มที่แจ่มใส
“ฮ่าฮ่าฮ๋า ไอ้หนู อย่าได้เป็นกังวลไป ในครั้งนี้พวกเราได้มามากมายจริง มีเนื้อชิ้นงามกว่าแปดสิบชิ้น คนของชั้นเราต้องได้มาไม่น้อยกว่าสิบชิ้นอย่างแน่นอน”
“ในคืนนี้ พี่ใหญ่คนนี้ขอบอกไว้เลยว่าในค่ำคืนนี้พวกเจ้าจะต้องได้ลิ้มรสเนื้อชั้นเลิศ ไอ้หนู รีบไปดูสิว่าเนื้อได้ที่รึยัง ข้ารอไม่ไหวอีกแล้ว”
เมื่อพูดจบ จ้าวชั้นที่ห้าก็ได้แสดงออกซึ่งความหิวกระหาย
“พร้อมแล้วครับท่านห้า ข้าจะตัดไปให้ท่านลิ้มลองเดี๋ยวนี้”
เมื่อพูดจบ โจรกระจอกคนหนึ่งได้นำมีดเฉือนตัดชิ้นเนื้อที่ย่างอย่างหอมกรุ่นเป็นชิ้น
ที่มุมมืดของชั้นนี้ เฉินเฉียงได้มองเหตุการณ์ด้วยสีตาที่แดงฉาน นิ้วของเขากดแน่นไปที่ฝ่ามือจนทำให้เลือดไหลออกมา
และรอคอยอยู่นิ่งๆไม่ไหวติง
แต่เขาทนรออีกไม่ไหวแล้ว
เขาต้องฆ่าไอ้โจรนี่เพื่อระบายแค้น
ด้วยเทคนิคท่าเท้าของเขานั้นสามารถเด็ดหัวไอ้ระยะตรงหน้าได้อย่างง่ายดาย
เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็ก้าวออกมาจากความมืดในทันที
“ฮื้ม”
ในตอนที่ก้าวเดินออกมานั้น เขาก็ได้เห็นเลือดที่หยดออกจากบาดแผลที่เกิดจากการอดกลั้นของตนหยดลงพื้น และนี่ทำให้ดวงตาของเขาเปล่งประกาย
เลือดพิ
