ษ
ขนาดวานรเขี้ยววายุตัวใหญ่ยักษ์ยังต้องตกตายภายใต้เลือดเขาเพียงไม่กี่นาที นับประสาอะไรกับมนุษย์
เมื่อคิดได้ดังนั้น เฉินเฉียงได้พบโจรคนหนึ่งที่ไม่ได้อยู่รวมกลุ่ม หลังจากฆ่าไปแล้วเขาก็ได้เปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าของกลุ่มโจรนี้ในทันที
เป็นตอนนี้ที่จ้าวชั้นที่ห้ากำลังกัดกินเนื้อย่างอย่างเมามันพลางดื่มด่ำล่ำสุราอย่างสนุกสนาน เพียงไม่นาน ไหเหล้าที่ตั้งอยู่ตรงหน้าก็ได้หมดลง
“เฮ้ ไอ้ตัวจ้อย ไปเอาเหล้ามาหน่อย”
เฉินเฉียงผู้ซึ่งตอนนี้ได้แฝงตัวเองเป็นหนึ่งในหมู่โจรไปแล้วก็ได้วิ่งไปหยิบเหล้ามาสองไหเมื่อได้ยิน
“ฮ่าฮ่าฮ่า ไอ้ตัวจ้อย มา มาดื่มกับข้า วันดีๆแบบนี้พวกเราต้องดื่มด้วยกัน”
ภายใต้คำพูดของจ้าวชั้นที่ห้านี้ เหล่าโจรทั้งหลายได้ยกชามเหล้าดื่มกันถ้วนหน้า
เฉินเฉียงผู้ซึ่งยืนอยู่ข้างๆแต่ไม่ได้ยกเหล้าดื่มไปด้วยและทำเพียงมองเหล่าโจรดื่มเหล้าผสมเลือดของเขาไปนั้น ได้เตะตาจ้าวชั้นที่ห้าในทันที
อย่างที่เขาคาดไว้ เหล่าโจรกระจอกผู้ซึ่งมีการบ่มเพาะอยู่ในระดับทหารได้แสดงอาการออกมาแทบจะในทันทีที่ดื่มลงไป
“ท่าน จ้าวชั้น เหล้านี่…”
โจรกระจอกคนหนึ่งได้พูดออกมาห้าคำก่อนที่จะมีเลือดสีดำพรั่งพรูออกมาจากทวารทั้งเจ็ดและล้มลงไปกับพื้นไม่ไหวติง
เพียงช่วยพริบตา โจรกระจอกทั้งหมดก็ได้ทรุดลงไปและตายเกือบจะในทันทีแต่ก็ตายลงในที่สุด
จ้าวชั้นที่ห้าผู้ซึ่งกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ ด้วยการที่เขานั้นมีระดับการบ่มเพาะที่สูงกว่า เมื่อเ