ดครวญอยู่ภายในถ้ำอย่างสุดเสียงจนได้ยินมาถึงภายนอก และในไม่ช้า เสียงของมันก็ค่อยๆเบาลง
ด้วยอาการของเขาในตอนนี้ เฉินเฉียงไม่คิดจะขยับตัวแม้แต่น้อย
หลังจากสิ้นเสียงของวานรเขี้ยววายุไปพักใหญ่ เฉินเฉียงก็ยังไม่ขยับไปไหน
ใครจะรู้ว่าตอนนี้ไอ้ลิงยักษ์นั่นกำลังทำอะไรอยู่กัน
ยิ่งไปกว่านั้นคือหลังจากโดนลิงยักษ์นั่นต่อยไปสองหมัดแล้ว อวัยวะภายในของเขาเคลื่อนไปทั้งหมด ต่อให้เขายังสามารถขยับได้ แต่นั่นก็ยังถือว่าเป็นเรื่องยากสำหรับเขาในตอนนี้
หลังจากผ่านผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง เฉินเฉียงก็ตัดสินใจที่จะไม่รออีกต่อไป
ที่สำคัญที่สุดคือดาบดั้นเมฆของเขายังคงอยู่ในถ้ำ นอกจากนั้น หากดูท่าทางของวานรยักษ์เมื่อครู่นี้ ตัวมันนั้นสมควรจะเจ็บปวดด้วยอะไรบางอย่างแบบสุดๆ
หลังจากคิดอีกพักหนึ่ง เขาก็ตัดสินใจใช้ทักษะขุดรูลอบเข้าไปในถ้ำอีกครั้ง
-ห้ะ ตายแล้ว-
-อยู่ๆก็ตายไปเฉยๆเนี่ยนะ-
แต่เมื่อเขาได้เห็นเลือดสีดำที่ไหลออกมาจากทวารทั้งเจ็ดของวานรยักษ์ที่นอนแผ่หลาอยู่กับพื้น เฉินเฉียงก็เข้าใจได้ในทันที
เป็นสายเลือดของเขาที่ผสมปนเปกันนี้ ได้มีพิษของค้างคาวโลหิตเพลิงและงูสองหัวผสมอยู่
เขาคุ้นๆว่าตอนที่โดนหมัดที่สองของวานรยักษ์ไปนั้น เขาได้พ่นเลือดใส่หน้าวานรยักษ์นั่น เลือดของเขาสมควรจะซึมเข้าร่างกายของวานรยักษ์ตัวนี้และตกตายไปในที่สุด
ถึงแม้พึ่งจะผ่านประสบการณ์เป็นตายมาหมาดๆ แต่จิตใจของเฉินเฉียงก็ยังคงกระจ่างชัด
หลังจากได้
