มกับเหล่านักรบสายเลือดคนอื่น เพื่อขจัดภัยอันตรายของมนุษยชาติ
ไม่คิดเลยว่านอกจากภัยคุกคามจากสัตว์ประหลาดและมนุษย์กลายพันธุ์แล้ว เขาต้องมาเผชิญหน้ากับความขัดแย้งในหมู่มนุษย์ด้วยกันภายใต้สถานการณ์ที่สิ้นหวังของมวลมนุษย์แบบนี้
หากเขาย้อนกลับไปได้อีกครั้ง เขาขอรับรองเลยว่าในคราวนี้เขาจะไม่ปล่อยให้จิตใจอันกว้างขวางของเขาปล่อยให้คนแบบนั้นรอดไปได้
ว่าแต่เขาจะยังมีโอกาสนั้นอีกเหรอ
รอยยิ้มที่เย้ยหยันต่อตัวเองได้เผยขึ้นมาก่อนที่เขาจะค่อยๆปิดเปลือกตาลงอย่างยอมรับและไม่คิดจะดิ้นรนอีก
“ฟืดดดดดดดดด”
ในขณะที่เขายอมถอดใจไปแล้ว อยู่ๆโดยไม่คาดคิด แรงบนมือของวานรเขี้ยววายุได้ผ่อนคลายลงจนทำให้เขานั้นสูดอากาศเข้าไปได้อีกครั้ง
ในขณะเดียวกัน วานรยักษ์ที่อยู่ตรงหน้าเขานั้นกลับกระอักเลือดสีดำคำโตออกมา
เฉินเฉียงที่กำลังสงสัยอยู่ว่าทำไมเข้านั้นยังไม่ตายไปสักที ก็ได้ค่อยๆเปิดตาขึ้น เขาก็พบว่าวานรยักษ์ในตอนนี้ได้ใช้มือข้างหนึ่ง จับที่หัวตัวเองประดุจดั่งบังเกิดความเจ็บปวดสุดจะหยั่งถึง มันปล่อยเขาให้ร่วงหล่นและใช้มืออีกข้างกุมหัวตัวเองไว้ ก่อนที่มันจะทุบตีโดยรอบภายในถ้ำอย่างบ้าคลั่งไปทั่วทุกที่
ถึงแม้ว่าจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นก็ตาม แต่เขาจะปล่อยโอกาสนี้ที่จะไม่หลบหนีไปได้ยังไง
เพียงชั่วพริบตา เฉินเฉียงก็โจนทะยานออกไปนอกถ้ำและพุ่งเข้าใส่กองหญ้าที่อยู่ห่างออกไปเพื่อซ่อนตัว
ในช่วงเวลานี้ วานรยักษ์ได้ร้องคำรามอย่างโอ
