้งที่ไล่ตามหมาไม้สายฟ้าเข้าไปในถ้ำ ทำให้เขารู้ดีว่ารังสัตว์ประหลาดนั้นล้วนแล้วแต่เต็มไปด้วยความอันตราย
หากว่ามีวานรเขี้ยววายุตัวอื่นอยู่ที่นี่ ด้วยความแข็งแกร่งของเขานั้นการเข้าไปในถ้ำไม่ได้ต่างไปจากการรนหาที่ตาย
แต่คำถามก็คือจะเป็นไปได้รึเปล่าว่าทั้งรังนี้มีเจ้าลิงยักษ์ตัวนี้อยู่ตัวเดียว
หลังจากลังเลอยู่พักหนึ่ง เฉินเฉียงจึงตัดสินใจที่จะใช้การรมควันอีกครั้ง
เฉินเฉียงได้ลองค้นหาบริเวณรอบๆ ในที่สุดก็ได้พบกิ่งไม้ที่ไม่แห้งดีอยู่จำนวนหนึ่ง
เขาย้ายกิ่งไม้พวกนี้มาไว้ที่หน้าถ้ำ ก่อนที่จะก้มตัวไปจุดไฟ และด้วยการที่ตัวเขานั้นเป็นคนที่ระวังตัวตลอดเวลา เป็นตอนนี้ที่เขาสัมผัสได้ถึงจิตสังหารที่แรงกล้า
แต่จิตสังหารนี้มาจากด้านหลังของเขา
หลังจากหันหลังกลับไปเขาก็ต้องงงงวยในทันที
นั่นก็เพราะเขาเห็นชายหกคนที่ใส่หน้ากากมายืนอยู่ตรงหน้าทางเข้าด้วยเช่นกัน
“ไอ้ขยะอย่างแกนี่รวดเร็วดีจริงๆ
“แกทำให้ระดับนายพลวิญญาณอย่างพวกเรานั้นต้องตามแกมากว่าสองวันกว่าจะหาจังหวะที่แกแยกออกมาจากกัวเหลียงและคนอื่นๆได้”
“เหอะ ไม่วิ่งต่อแล้วเหรอ หมดแรงแล้วสินะไอ้เวรตะไล”
ชายทั้งหกคนเมื่อออกมาก็กล่าวสาปแช่งเฉินเฉียงอย่างไม่หยุดปากพลางรายล้อมเฉินเฉียงในตอนนี้
เมื่อพบเจอฉากนี้ทำให้เฉินเฉียงถึงกับใจหวั่นไหวในทันที
ชายหกคนนี้ถือนักรบสายเลือดระดับนายพลวิญญาณ
การที่สวมหน้ากากมานี่แสดงว่าต้องการฆ่าเขาอย่างนั้นเหรอ
เมื่อคิดได้ดังนั