บทที่ 303 เปลี่ยนข้างไปมา ได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย
เทียบกับจงกวงแล้ว การติดต่อหงยวิ๋นกลับทำให้ลวี่หยางต้องเสียเวลาใช้ความคิดอยู่พักหนึ่ง
แน่นอน หากจะติดต่อกันจริงๆ ก็ไม่ได้ยากเย็นถึงเพียงนั้น ขอเพียงแตะต้องผลประโยชน์หลักในใจของหงยวิ๋นสักข้อหนึ่ง ไม่ต้องให้เขาปรากฏตัวด้วยซ้ำ หงยวิ๋นก็จะตามหามาเองอย่างแน่นอน
วิธีที่ลวี่หยางเลือกก็ง่ายดายนัก เขาใช้พรสวรรค์หุ่นเชิดควบคุมผู้ฝึกตนอิสระระดับรวมลมปราณในแคว้นเจียงเป่ยคนหนึ่ง จากนั้นจึงลงมือแทรกแซงกรรมผลของเซียวซือเยี่ยจากระยะไกล เมื่อดำเนินการเรียบร้อย เซียวซือเยี่ยผู้กลายเป็นเหยื่อล่อ ก็ย่อมเรียกหงยวิ๋นให้ตกใจจนออกโรงมาหาเอง
สิ่งที่ลวี่หยางคิด ก็ตรงกับสิ่งที่จงกวงเคยคาดไว้
เศษถ้ำสวรรค์ที่สำคัญขนาดนี้…ลวี่หยางจะมีเหตุผลอันใดไปขายให้คนเพียงผู้เดียว? อย่าลืมว่า…ข้อดีของข่าวสาร คือสามารถขายได้หลายครั้งโดยไม่เสียสิ่งใดเลย!
พลันต่อมา…ฟากฟ้าก็แยกออกเป็นเส้นร้าว
ลวี่หยางเห็นดังนั้น ดวงตาก็วาววับขึ้นในบัดดล “สหายเต๋า”
ตูม!
เสียงยังไม่ทันจบ หงยวิ๋นเจินเหรินก็โหมพลังเวทโดยมิลังเล ฟาดฝ่ามือหนึ่งลงมา ผู้ฝึกตนรวมลมปราณที่ถูกควบคุมพลันแหลกสลายกลายเป็นกองเลือดในพริบตา ทว่าทันใดนั้น…เงาร่างอีกสองก็ปรากฏขึ้นซ้อนตามมา
“สหายเต๋าไม่อยากรู้…”
เงาร่างแรกยังไม่ทันกล่าวจบก็ถูกหงยวิ๋นฟาดจนสลายอีกครา โชคยังดีที่เงาร่างที่สองยังทันกล่าวต่อไปว่า:
“…ข่าวคราวเกี่ยวกับเศษถ