จริงๆ”
คนที่ลงข้างหลู่ฟางว่าชนะพูดออกมาด้วยเสียงอันหนักแน่น
“ไม่สนเฟ้ย”
คนที่พูดออกมาไม่ใช่ใครอื่นแต่เป็นกัวเหลียง คนที่ลงพนันหนักกว่าใคร
ถึงแม้ว่าการกระทำของเฉินเฉียงจะน่าละอายจนไม่มีใครยอมรับ แต่เมื่อเทียบกับแต้มคะแนนกว่าหมื่นหกพันคะแนนที่เขาลงไว้แล้ว ต่อให้นี่มันจะดูโหดร้ายกับศิษย์พี่เขาไปหน่อยแต่หากชนะได้เขาก็ยินดียิ่ง
“ศิษย์น้องหลิว พวกเราไม่ยอมรับว่าสิ่งที่ศิษย์น้องเฉินทำนั้นผิดกฎหรอกเนาะ ตราบใดที่เขาชนะได้ก็ไม่จำเป็นต้องสมควรเลือกวิธีการ อาจารย์คิดว่าอย่างนั้นรึเปล่าครับ”
ฮู่ต้าไฮ่พยักหน้ารับและพูดออกมากับศิษย์ของตนทุกคน “กัวเหลียงพูดได้ถูกต้องแล้ว”
“อาจารย์ ท่านพูดออกมาแบบนั้นได้ยังไง ท่านก็สอนพวกเราว่าให้มีหัวใจคุณธรรมไม่ใช่เหรอครับ แต่ที่กับการกระทำที่เกินเลยของศิษย์น้อง อาจารย์กลับจะคิดปล่อยเขาไปอย่างนั้นเหรอ”
“เอาล่ะ พวกเจ้าจงฟังอาจารย์” ฮู่ต้าไฮ่ในตอนนี้มีสีหน้ายิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าและพูดออกมาอย่างจริงจัง “พวกเจ้าทุกคนนั้นจงจดจำคำของอาจารย์ไว้ให้ดี ในตอนนี้พวกเจ้าอยู่ในสำนักอยู่ แน่นอนว่าพวกเจ้านั้นจะต่อสู้อย่างยุติธรรมและขาวสะอาดแค่ไหนก็ได้”
“แล้วถ้าพวกเจ้าออกไปนอกสำนักล่ะ”
“หากพวกเจ้าต้องไปเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดและมนุษย์กลายพันธุ์ที่มีระดับการบ่มเพาะที่สูงล้ำกว่ามากล่ะ”
“เมื่อถึงตอนนั้นแล้วพวกเจ้ายังคิดจะสู้กับพวกมันอย่างเท่าเทียมอยู่หรือไม่”
“อาจารย์บอกได้เลยว่าหา
