ียงเขาก็ได้คิดวิธีการตอบโต้เอาไว้แล้ว
เฉินเฉียงเมื่อเห็นว่าศิษย์พี่ของตนนั้นไม่ปล่อยช่องว่างของเขาให้เผยออกมาแม้แต่น้อย นี่ทำให้เขาทำอะไรต่อไม่ถูกไปเหมือนกัน
แต่เมื่อนึกถึงการบ่มเพาะฝึกฝนร่างกายเบื้องต้นระดับสุดยอดที่ลอยอยู่ตรงหน้าแล้ว เฉินเฉียงเองก็ยังต้องการที่จะลองดูอยู่
ถึงแม้ว่าการใช้พลังงานสายเลือดจะทรงพลังหรือไม่ขึ้นอยู่กับคนที่ใช้ก็ตาม แต่ตราบใดที่ศิษย์พี่ของเขายังสูญเสียการควบคุมพลังสายเลือดนี้ เฉินเฉียงก็ยังมีโอกาสที่จะทะลวงชั้นพลังที่ศิษย์พี่ของเขาเคลือบร่างกายเอาไว้ได้
เมื่อคิดได้ดังนี้ เฉินเฉียงได้ปรากฏกายหน้าหลู่ฟางอีกครั้ง
ในครั้งนี้เขาใช้การเคล็ดวิชาการบ่มเพาะสะกดข่มมารสวรรค์
อย่างไรก็ตาม เฉินเฉียงไม่คาดคิดว่าเมื่อศิษย์พี่ของตนถูกเคล็ดวิชานี้เข้าไปแล้ว เขากับไม่มีท่าทีสะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย เขาเพียงแค่สะบัดหัวไปมาเล็กน้อยก็กลับมาได้สติอีกครั้ง
“ฮี่ฮี่ ศิษย์พี่ไม่คิดเลยจริงๆว่าศิษย์น้องจะรู้เทคนิคการโจมตีวิญญาณด้วยนะเนี่ย”
“แต่ก็อีกล่ะนะ ดูเหมือนศิษย์น้องจะยังไม่รู้ว่าศิษย์พี่มีพลังวิญญาณมากกว่าคนทั่วไป”
“นี่เองก็เป็นผลทำให้พวกแผนกวิญญาณไม่กล้าจะท้าทายศิษย์พี่ก่อนเลยแม้แต่น้อย”
“นอกซะจากว่าศิษย์น้องนั้นจะมีระดับของเคล็ดวิชาสะกดข่มมารสวรรค์ระดับต้นแล้ว ค่อยมาใช้วิธีการนี้กับศิษย์พี่นะ”
เมื่อเห็นว่าวิธีการโจมตีทางวิญญาณไม่อาจใช้กับศิษย์พี่ของตนได้แล้ว เฉินเฉียงในตอนนี
