บทที่ 58 ประลองอีกครั้ง
“เอ่อออ ศิษย์พี่จ้าวเป็นอะไรล่ะนั่น ทำไมเขาดูเดินแปลกๆล่ะ”
“นั่นน่ะสิ เขาเดินกระมิดกระเมี้ยนอย่างกับซุกอะไรไว้ข้างหลังก็ไม่รู้ เอ่ออออ ศิษย์พี่จ้าวครับ ศิษย์พี่เป็นอะไรรึเปล่า”
“ข้าไม่เป็นไร ขนาดข้าโดนตัดหัวมายังเฉยๆเลย นับประสาอะไรกับการบาดเจ็บแค่นี้”
“บาดเจ็บเหรอ….ศิษย์พี่ ท่านได้รับบาดเจ็บตรงไหนกัน”
เมื่อได้ยินเสียงพูดคุยจากผู้คนพวกนี้แล้วทำให้จ้าวฮั่นอยากจะหาหลุมแล้วซ่อนตัวอยู่ในนั้นในทันที
เสียงพูดคุยได้ลามมาจนถึงศิษย์แผนกวิชายุทธพิเศษ กัวเหลียงในตอนนี้กำลังยิ้มร่าหลังจากได้รับแต้มคะแนนกว่าแปดพันคะแนนของเขา เขาหรี่ตาลงมองเฉินเฉียงด้วยท่าทีฉงนสนเท่ห์
“ศิษย์น้อง ที่คนเหล่านั้นพูดเป็นความจริงเหรอ”
เมื่อเห็นท่าทางอันแปลกประหลาดของเฉินเฉียงที่ไม่ยอมรับและปฏิเสธ กัวเหลียงได้กระโดดถอยหลังไปในทันที “ศิษย์น้อง เจ้า เจ้าไม่ใช่ปีศาจร้ายใช่รึเปล่า ศิษย์พี่คนนี้ล่ะอยากรู้จริงๆว่าเจ้าคิดอะไรอยู่”
“หากว่าทุกคนรู้ว่าเจ้าเป็นคนแบบนี้ล่ะก็ใครจะกล้ารับคำท้าเจ้าอีกเนี่ย”
“ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าเจ้าไปท้าศิษย์ผู้หญิงล่ะก็ เจ้า…”
เมื่อเห็นท่าที่ของกัวเหลียงที่ดูว่าจะสร้างความวุ่นวาย ฮู่ต้าไฮ่ก็รีบตะโกนออกมาในทันที “พอแล้ว หุบปากไปซะ”
หลังจากนั้นฮู่ต้าไฮ่ก็ได้มองไปที่เฉินเฉียงก่อนที่จะพูดออกมา
“นี่เจ้าคิดอะไรอยู่เนี่ยเจ้าศิษย์เวรตะไร” เขาถามออกมา “นี่เจ้าไม่มียางอายเลยรึไงกัน”
“เจ
