็ตาม ชายคนนี้ถูกหยุดลงด้วยศิษย์ชายที่มีร่างเตี้ยคนหนึ่ง
“ศิษย์พี่สาม อย่าได้หุนหัน พี่อย่าลืมว่าพี่เองไม่ได้แข็งแกร่งไปกว่าศิษย์พี่จ้าวเลยนะ”
อีกอย่าง พี่ไม่กลัวว่าไอ้คนแล่เนื้อนั่นจะทำแบบเดียวกับศิษย์พี่ฮั่นบนสนามรึไงกัน
ชายที่ถูกเรียกว่าศิษย์พี่สามนี้ถึงกับหยุดกึกในทันทีที่ได้ยิน ใบหน้าของเขาซีดเผือดและถอยร่นกลับในทันใด
“ฮั่น เจ้าจะไม่รับคำท้าจริงๆรึ” เมื่อเห็นท่าทางลังเลของจ้าวฮั่นแล้ว ผู้อาวุโสจ้าวเองก็ได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงไม่พอใจอีกครั้ง “ฮั่น เจ้าอย่าได้ลืมไปว่าการปฏิเสธของเจ้าในครั้งนี้จะมีผลลัพธ์เฉกเช่นใด ไม่เพียงเจ้าจะถูกหัวเราะเยาะโดยศิษย์ร่วมสำนักแล้ว นี่จะกลายเป็นเงาที่คอยตามติดกัดกินจิตใจของเจ้าไปในอนาคต”
“สิ่งที่เจ้าต้องการในตอนนี้ก็คือการหยุดความโอหังของไอ้คนแล่เนื้อนั่นและนำเกียรติยศของเจ้าที่สูญเสียไปกลับคืนมา”
“หากไม่แล้ว เมื่อจุดด่างดำในนี้ยังไม่ได้รับการแก้ไขล่ะแก้ ตัวเจ้านั้นอาจไม่สามารถยกระดับขั้นการบ่มเพาะได้อีกในอนาคต”
คำพูดของปู่ของเขานั้นแน่นอนว่าจ้าวฮั่นต้องเข้าใจเป็นอย่างดี
แต่ปัญหาคือ หลังจากพึ่งจะผ่านเรื่องนั้นมาแล้วจะให้เขาไปกล้าท้าสู้กับเฉินเฉียงเนี่ยนะ
“ท่านปู่.. ข้า…ขอโทษ…”
ในที่สุดหลังจากหันไปมองเฉินเฉียงอีกปราดหนึ่ง เฉินเฉียงก็ได้หนีไป
“…เฮ้อออ…ก็ได้…”
ผู้อาวุโสจ้าวได้ถอนหายใจออกมาอย่างเศร้าเสียใจ เขาหันไปมองยังที่แผนกวิชายุทธพิเศษอย่างสุขุม ก่
