นรนไม่แพ้กันแต่เมื่อได้ได้ยินสิ่งที่กัวเหลียงถามแล้ว เขาก็ตีหน้าสุขุมและหันไปเอ่ยถามออกมา “งั้น เจ้าอยากให้เฉินเฉียงนั้นแพ้หรือชนะกันล่ะ”
“แน่นอนว่าต้องชนะสิครับ” กัวเหลียงพูดออกมาโดยไม่ต้องคิด “เพียงแต่ว่านี่มันก็เกือบจะชั่วโมงแล้ว แต่ศิษย์น้องยังสู้ไม่เสร็จสักที ข้าไม่คิดว่าการต่อสู้ในครั้งนี้ของเขาจะล่วงเลยมานานขนาดนี้”
มีอีกสิ่งหนึ่งที่เขาไม่กล้าจะเอ่ยปากออกมา นั่นก็คือแต้มคะแนนแปดพันแต้มที่อาจารย์ของเขาได้ลงเอาไว้
หากเฉินเฉียงแพ้ แน่นอนว่าเขานั้นย่อมกลายเป็นยาจกอีกครั้ง
