ยิ่งขึ้น
ในความเป็นจริง เขารู้จักผู้หนึ่งที่มีวิธีคล้ายคลึงกัน สุขาวดีเซิ่นเล่อ! พระผู้เป็นเจ้าแห่งร่องลึกนั้นชอบใช้อุบายทำนองนี้ยิ่งนัก
‘ไม่น่าใช่ ข้าไม่มีสิ่งใดที่ควรค่าให้จ้าววิถีสนใจ’
แววตาอั้งเซียวเย็นเยียบกวาดมองเซี่ยวไห่เจินเหรินอีกครา
เขาแข็งแกร่ง แข็งแกร่งมาก แต่ยังไม่ถึงขั้นที่จ้าววิถีจะต้องหันมอง
เพราะทั้งสองอยู่กันคนละระดับสิ้นเชิง
หากโลกนี้คือทะเลทุกข์อันใหญ่หลวง เหล่าสรรพชีวิตล้วนจมอยู่ในนั้น มีเพียงผู้ได้มรรคผลจึงสร้างเรือฝ่าคลื่นทะเล
แต่…จ้าววิถีได้ลอยพ้นทะเลไปถึงฝั่งโน้นแล้ว
สายตาของจ้าววิถีย่อมมิใช่สิ่งที่ยังเกี่ยวข้องกับโลกนี้อีกต่อไป และอย่างไรก็ไม่ควรเป็นเขา!
‘หรือว่าจะฆ่าทิ้ง?’
คิ้วอั้งเซียวขมวดแน่น
ตระกูลหลี่แห่งก่านไห่นั้น เขาเลือกมาอย่างรอบคอบเพื่อปกปิดเศษเสี้ยวดินแดนถ้ำสวรรค์นี้ไว้นานหลายปี
เป้าหมายของเขา ไม่ใช่การกลบฝังดินแดนนี้
แต่เพื่อเผยร่องรอยเล็กน้อย เท่านั้น
เพราะเมื่อถึงวันที่หงยวิ๋นเจินเหรินหาทางมาถึงดินแดนนี้สำเร็จ จะได้ไม่เกิดความเคลือบแคลงใจแม้แต่น้อย
สองหยกคัมภีร์ก่อนหน้านี้ 《สัจธรรมแท้แห่งฟ้าดินจากการหยั่งรู้ถ้ำสุญญตา》และ《ประกายหยกโคมทองอันโอภาส》 ต่างก็เป็นความรู้ที่แท้จริง หากไม่เช่นนั้น ย่อมไม่อาจลวงตาหงยวิ๋นได้แน่นอน
แต่สิ่งที่เขาจงใจซ่อนไว้ กลับอยู่ที่…เศษเสี้ยวดินแดนถ้ำสวรรค์เบื้องหน้า!
เพียงหงยวิ๋นรับมันมา เปลี่ยนเป็นแดนมงคลประจำตนได้ แ
