ี่ปากถ้ำ
เฉินเฉียงได้หยิบหญ้าแห้งขึ้นมากระจุกหนึ่ง ก่อนที่จะใช้เลือดตัวเองทำให้มันร้อนขึ้นจนเกิดเป็นกองไฟน้อยๆ
หลังจากนั้นควันที่เกิดจากกองไม้ที่ยังไม่แห้งสนิทดีได้ลอยเข้าในถ้ำอย่างช้าๆ
เหมือนเห็นว่าควันได้ลอยเข้าถ้ำตามที่คิดไว้ เฉินเฉียงได้รีบใช้การรับรู้ด้วยเสียง ก่อนที่จะง้างดาบดั้นเมฆไว้เพื่อรอลงมือ
“ควิซ ควิซ”
หมาไม้สายฟ้าภายในถ้ำร้องกันระงมเพราะว่ามีควันลอยเข้าไป เสียงฝีเท้าของพวกมันนั้นค่อยๆใกล้ๆปากถ้ำเข้ามาเลื่อยๆ
มาแล้ว
เฉินเฉียงได้หรี่ตาลงมองก่อนที่จะเห็นเงาของหมาไม้สองตัวที่พุ่งออกมาจากถ้ำอยากรวดเร็ว เขาฟาดดาบดั้นเมฆในมือออกไปอย่างรวดเร็วและหนักแน่น
“ควีซซซซซซซซซซซซซซ”
หมาไม้สายฟ้าสองตัวกรีดร้องออกมาอย่างลากยาวก่อนที่จะเงียบเสียงลง เฉินเฉียงนั้นไม่ได้สนใจที่มองร่างของพวกมันที่ตอนนี้ถูกผ่าแยกร่างตกตายอยู่ที่ข้างตัวเขา และเขายังทำซ้ำอีกครั้งอย่างรวดเร็ว นี่คือกระบวนท่าที่ห้าแห่งเพลงดาบสายฟ้าทำลายวิญญาณ มังกรสะบัดหาง ถึงแม้ว่าตามระดับทักษะของเขานั้นจะยังไม่ถึงขั้นที่จะใช้ได้ก็ตาม
ตัวที่สามมาแล้ว
เฉินเฉียงในตอนนี้มีความสุขอย่างมาก เขายังคงหมุนวนร่างกายต่อไปแถมเขานั้นยังทำได้คล่องแคล่วกว่าเดิม และนี่คือการฟันครั้งที่สาม
ดาบของเขารวดเร็วจนได้ยินเสียงใบดาบกรีดผ่านอากาศ
ในตอนนี้ความรู้สึกด้านชาบังเกิดขึ้นที่เอวของเขาหลังจากที่ได้เหวี่ยงดาบออกไป ดาบดั้นเมฆในมือของเขานั้นเกือบที่จ
