แน่นอน ข้าต้องไปอย่างแน่นอน”
หมอลีได้มีท่าทางตื่นเต้นออกมา “ถ้าข้าเข้าใจไม่ผิด นี่คือกลิ่นของผลไม้กลิ่นม่วง”
“พวกเจ้ารู้จักมันรึเปล่า”
“ผลไม้กลิ่นม่วงนั้นเป็นตัวยาสำคัญที่ใช้ในการกลั่นเม็ดยาวิญญาณ”
“เม็ดยาวิญญาณนี้จะช่วยให้มีโอกาสยกระดับสายเลือดนักรบให้กลายเป็นสายเลือดนักรบวิญญาณ”
“ตราบใดที่พวกเราได้ผลไม้นี้กลับไปให้อาจารย์ของข้ากลั่นเม็ดยาวิญญาณนี้ได้ละก็ ผู้นำของพวกเรานั้นจะกลายเป็นสายเลือดระดับนายพลวิญญาณที่เหนือกว่านายพลวิญญาณธรรมดาได้เป็นแน่” “เรื่องนี้สำคัญกับอาณานิคมแห่งเขาหมางของพวกเราอย่างมาก”
“แล้วพวกเราจะรออะไรกันล่ะ พวกเราไปหากันดีกว่า”
กัปตันฉีได้นำทั้งกลุ่มไปยังทิศทางตะวันตกอย่างระมัดระวัง
หลังจากเดินไปได้ประมาณหนึ่งไมล์ ในที่สุดทุกคนก็ได้พบผลไม้กลิ่นม่วงประมาณเจ็ดผลอยู่ในดงข้างหน้า
ผลไม้กลิ่นม่วงนี้ดูเย้ายวนและหอมหวนอย่างมาก
“นั่น”
หมอลีได้ชี้ไปที่ต้นไม้ต้นหนึ่งอย่างตื่นเต้น แต่ในตอนนั้นเอง กัปตันฉีได้รีบเข้ามาข้างๆแล้วปิดปากแน่น และรีบกดตัวหมอลีให้ต่ำเรี่ยพื้นในทันที
“ห้ามพูด”
กัปตันฉีได้กระซิบออกมาจากมุมปากของตน ก่อนที่จะปล่อยหมอลี
“ตอนนี้เราพบเจออันตรายแล้ว”
“หมอลี ใต้ต้นไม้นั่นคือกระต่ายสายฟ้า พวกมันเฝ้าอยู่”
“ถ้าข้าเข้าใจไม่ผิด ความแข็งแกร่งของมันเทียบเท่ากับทหารสายเลือดนักรบระดับกลางของพวกเรา”
“เมื่อได้ยินดังนั้น หมอลีก็ถึงกับเหงื่อตกออกมาเต็มหน้าผากในทันที”
“แ
