กี่วันนี้เช่นกัน จึงรู้สึกผิดหวังมาก ความหนาวซึมเข้าไปในกระดูก
ฮูหยินฝางรีบยิ้มพลางเตือนอยู่ข้างๆ ว่า “วันนี้มีความสุขขนาดนี้ เป่าหนิง เจ้าห้ามทำให้ไทฮองไทเฮาเสียพระทัยเชียว ไทฮองไทเฮาก็เช่นกัน ห้ามคิดพวกเรื่องในอดีต”
“ไม่คิด ไม่คิด” ไทฮองไทเฮารับผ้าเช็ดหน้าที่เมิ่งฟางหลิงยื่นมาไปเช็ดหางตา และเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “วันนี้ข้ามีความสุข เดี๋ยวทุกคนต้องรับประทานให้อร่อย ไม่อย่างนั้นข้าจะโกรธ”
“เรื่องนั้นแน่นอนอยู่แล้ว!” ทุกคนพูดคุยและหัวเราะอย่างจริงใจพลางปลอบไทฮองไทเฮา
มีนางในน้อยวิ่งเข้ามาเอ่ยว่า “ไทฮองไทเฮา ท่านหญิงตงหยาง ท่านหญิงอู่หยาง และองค์หญิงต้าจั่งเฉียนอันได้ยินว่าวันนี้เป็นวันเกิดของท่านหญิงจึงพากันรีบมาแล้ว บอกว่าอยากฉลองวันเกิดให้ท่านหญิง แล้วก็ฝ่าบาทสั่งให้ขันทีตู้มาถ่ายทอดคำพูด บอกว่าฝ่าบาทสั่งให้คนของกรมวังตกแต่งสวนดอกไม้ด้านหลังวังฉือหนิงเล็กน้อยแล้ว และตั้งโต๊ะที่ตำหนักเสียนรั่วแล้ว ให้ทุกคนไปดื่มเหล้าที่ตำหนักเสียนรั่วเจ้าค่ะ”
เสี่ยวโต้วจึก็ไม่เรียบร้อยเกินไปแล้วเช่นกัน
วังฉือหนิงให้นางในน้อยมาถ่ายทอดคำพูดได้หรือ?
หลิวเสี่ยวหม่านขมวดคิ้ว และถามนางในน้อยคนนั้น “ขันทีตู้ล่ะ? เ
