แล้วเริ่มนั่งดื่มเหล้าและรับประทานอาหารที่ตำหนักหลักของตำหนักเสียนรั่ว
ทุกคนพูดคุยกันพักหนึ่ง แล้วนั่งลงตามลำดับความสำคัญ
ตู้เซิ่งเดินเข้ามาเป็นเพื่อนพวกท่านหญิงตงหยาง
ทุกคนจำเป็นต้องลุกขึ้นยืนใหม่อีกครั้ง คารวะกันและกัน พูดคุยกันพักหนึ่ง แล้วนั่งลงตามลำดับความสำคัญใหม่
ท่านหญิงตงหยางก็ตำหนิเจียงเซี่ยนอย่างกึ่งโกรธกึ่งยิ้ม “เรื่องสำคัญขนาดนี้ก็ไม่บอกข้า ทั้งในและนอกวังนี้ยังมีผู้หญิงอีกกี่คน หากเจ้าไม่ไปมาหาสู่กับพวกเรา ยังคิดจะไปมาหาสู่กับใคร?”
ถึงอย่างไรก็เป็นมารดาของฮองเฮาแล้ว พูดจาขึ้นมาต้องมีมาดมากกว่าเมื่อก่อน แต่ท่าทางถ่อมตนและสุภาพ น้ำเสียงเป็นมิตร ก็กลับทำให้คนไม่เกลียดเช่นกัน
เจียงเซี่ยนจึงขอโทษอย่างเหมือนจริงเหมือนเท็จ
ท่านหญิงอู่หยางส่งของขวัญที่มอบให้เจียงเซี่ยนให้เมิ่งฟางหลิงแทนพวกท่านหญิงและองค์หญิง แล้วเอ่ยว่า “เจียหนาน เจ้ากลับส่านซีเมื่อไร? ข้ากับพี่หญิงอยากชวนเจ้าไปเที่ยวที่จวนสักสองสามวัน? ไม่รู้ว่าเจ้าว่างตอนไหน?”
เจียงเซี่ยนคิดถึงจุดประสงค์ที่มาเมืองหลวงในครั้งนี้ แล้วกำลังจะปฏิเสธอย่างอ้อมค้อม ทว่าจ้าวอี้ที่นั่งอยู่ในตำแหน่งสูงกลับเอ่ยแทรกอย่างกะทันหันว่า “อย่างไรก็ต้อง
