ฉลองเทศกาลโคมไฟแล้วค่อยกลับ น่าจะว่างออกไปเที่ยวนอกวัง”
ทุกคนประหลาดใจ
โดยเฉพาะอย่างยิ่งท่านหญิงตงหยาง นึกถึงสิ่งที่ฮูหยินจิ้นอันโหวบอกนางแล้ว สีหน้าก็อดไม่ได้ที่จะเย็นชาทันที
ส่วนอ๋องเจี่ยนก็ก้มหน้าลง ปิดบังความเย็นยะเยือกในดวงตา
แต่จ้าวอี้ก็ยังทำอะไรบุ่มบ่าม โดยยิ้มพลางเอ่ยกับเจียงเซี่ยนว่า “ในเมืองหลวงสนุกใช่หรือไม่? ไม่อย่างนั้นข้าจะบอกหลี่เชียน ให้เจ้ากลับมาอยู่เมืองหลวง และตอนที่เขาว่างก็มาเยี่ยมเจ้าที่เมืองหลวงแล้วกัน”
นี่คือสิ่งที่คนเป็นพี่ชายสามารถพูดออกมาได้หรือ?
ท่านหญิงตงหยางรู้สึกอัดอั้นตันใจ จนหายใจไม่ออกนานมาก
ขุนนางระดับสูงหลายตระกูลแอบคุยอะไรกันบ้าง ฮูหยินฝางก็ได้ยินมาบ้างเช่นกัน
เพียงแค่เอ่ยว่าคนที่ฮ่องเต้ชอบจริงๆ คือเจียงเซี่ยน ทว่าเฉาไทเฮาไม่เห็นด้วย จึงแอบพระราชทานงานสมรสให้เจียงเซี่ยนลับหลังไทฮองไทเฮา แถมยังพระราชทานให้ตระกูลหลี่ที่มาจากตระกูลที่ยากจนและฐานะต่ำต้อย แล้วให้เจียงเซี่ยนแต่งงงานไปอยู่ไกลถึงไท่หยวน…เวลานี้ฮ่องเต้มีอำนาจแข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อยๆ ก็อยากรับเจียงเซี่ยนกลับวัง แต่ถึงอย่างไรเจียงเซี่ยนก็แต่งงานแล้ว ฮ่องเต้จะได้ชื่อว่าช่วงชิงภรรยาของขุนนางไม่ได้ จึ
