งฉวยโอกาสที่เจียงเซี่ยนทำพิธีปักปิ่น ประกาศว่าเจียงเซี่ยนเข้าเมืองหลวงอย่างลับๆ…
ดูท่าทาง ท่านหญิงตงหยางกับอ๋องเจี่ยนก็น่าจะได้ยินแล้วเช่นกัน
ฮูหยินฝางเห็นบรรยากาศผิดปกติ ก็เอ่ยด้วยรอยยิ้มทันทีว่า “เจียหนานเพิ่งกลับมา ต้องอยู่เป็นเพื่อนไทฮองไทเฮาสักระยะอย่างแน่นอน ข้าอยากรับเจียหนานกลับไปอยู่ที่จวนสักสองสามวัน ยังต้องรอต่อแถวเลย! ไทฮองไทเฮาก็ใช้อำนาจบาตรใหญ่เกินไปหน่อยแล้วเช่นกัน” นางเอ่ยถึงตอนท้ายก็แสร้งทำเป็นบ่นอย่างหยอกเล่นเล็กน้อย
ฮูหยินเป่ยติ้งโหวก็ดูออกเช่นกันว่าสีหน้าของพวกอ๋องเจี่ยนผิดปกติ เดาว่าเป็นเพราะพวกข่าวลือลับๆ จึงรีบคล้อยตามเพื่อรับมือสถานการณ์ในตอนนี้ โดยเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ไทฮองไทเฮา ต้องรีบปล่อยคนแล้ว! หม่อมฉันยังคิดจะต่อหลังจวนเจิ้นกั๋วกงนะเพคะ!”
องค์หญิงต้าจั่งเฉียนอันก็ยิ้มออกมา และเอ่ยว่า “ช่างเถอะ ช่างเถอะ ข้าต่อท้ายสุดเสมอ เจียหนาน ช่วงนี้เจ้าก็พักผ่อนให้เพียงพอ ไว้ออกจากวังแล้วก็ดูงิ้วและดื่มเหล้าทีละบ้าน”
ไทฮองไทเฮาได้ยินก็ยิ้มออกมา
อ๋องเจี่ยนกับท่านหญิงตงหยางก็เหมือนจะกลับมาเป็นปกติแล้วเช่นกัน จึงยิ้มออกมาตามไปด้วย
เพียงชั่วขณะในตำหนักใหญ่ก็มีเสียงพูดคุยแ
