หลวงสามารถปกป้องชีวิตของคนในครอบครัวของลูกสาวได้ก็พอ
พวกฮูหยินคุยกันครู่หนึ่ง ก็ใกล้จะถึงฤกษ์แล้วเช่นกัน
เมิ่งฟางหลิงไปเชิญเจียงเซี่ยน
แต่เจียงเซี่ยนกลับเอ่ยกับฉิงเค่ออย่างโมโหอยู่ตรงนั้น “เจ้าไปบอกเขา ให้เขาไปรอที่วังเฉียนชิง ที่นี่เต็มไปด้วยผู้หญิง เขาอยู่ที่นี่เหมาะสมที่ไหน? ไว้ทางข้าใกล้จะจบแล้ว ย่อมจะไปเชิญเขามา”
ฉิงเค่อฝืนใจขานว่า “เจ้าค่ะ”
เมิ่งฟางหลิงเห็นสถานการณ์ผิดปกติ จึงเอ่ยว่า “ฝ่าบาทเสด็จมาแล้วหรือ?”
“มิใช่แค่เขา” เจียงเซี่ยนเอ่ยอย่างไม่พอใจ “ยังพาอ๋องเจี่ยนมาด้วย อ๋องเจี่ยนยังบอกว่าไม่รู้เรื่องเลย และแจ้งท่านหญิงอู่หยางกับท่านหญิงตงหยางแล้ว ฝ่าบาทกลับดีใจมาก และให้ป้ายคำสั่ง เดี๋ยวท่านหญิงทั้งสองก็จะมาด้วย นี่กลายเป็นอะไรหมดแล้ว! วุ่นวายไปหมด เหมือนตลาด”
เมิ่งฟางหลิงตกใจมาก
ท่านหญิงอู่หยางยังพูดง่าย แต่ท่านหญิงตงหยางเป็นแม่ยายของฮ่องเต้ นางมาแล้ว ฮูหยินฝางจะทำอย่างไร? หรือว่าจะให้ท่านหญิงตงหยางเสียบปิ่นให้เจียงเซี่ยนอย่างนั้นหรือ? ทว่านอกจากไทฮองไทเฮาแล้ว ในบรรดาสมาชิกในครอบครัวที่เป็นผู้หญิงที่ร่วมงานเลี้ยง ฐานะของท่านหญิงตงหยางก็สูงศักดิ์ที่สุดแล้ว ไทฮองไทเฮาไม่ยอมเสียบปิ่นใ
