ห้เจียงเซี่ยนเอง เพราะคิดว่าตนเองเป็นแม่ม่าย ไม่มงคล แต่ให้ท่านหญิงตงหยาง เกรงว่าไทฮองไทเฮาจะยอมร่วมเสียบปิ่นให้เจียงเซี่ยนด้วยตนเอง
เช่นนั้นก็ไม่สอดคล้องกับความปรารถนาแรกสุดของไทฮองไทเฮาไม่ใช่หรือ!
ไทฮองไทเฮาจะต้องรู้สึกเสียดายอย่างแน่นอน
เจียงเซี่ยนรู้ว่าฉิงเค่อไม่กล้าไปพูดแบบนี้กับจ้าวอี้ จึงทิ้งฉิงเค่อไปขอร้องเมิ่งฟางหลิง “แม่นมเมิ่งไปแทนข้าสักครั้งเถอะ! อย่าให้ฝ่าบาทก่อกวนเลย ก็บอกว่ากำหนดฤกษ์แล้ว และเป็นฤกษ์ที่ก่อนหน้านี้ไทฮองไทเฮาฝากให้สำนักหอดูดาวหลวงคำนวณออกมา อย่างไรก็รอท่านหญิงตงหยางกับท่านหญิงอู่หยางแบบนี้ไม่ได้กระมัง! ให้เขาพาคนไปนั่งที่วังเฉียนชิงสักครู่”
หลี่เชียนยังไม่เห็นนางเสียบปิ่นเลย ทำไมนางจะต้องให้จ้าวอี้มีความสุขที่ได้เห็นด้วย
เมิ่งฟางหลิงพยักหน้า และรีบไปพบจ้าวอี้
จ้าวอี้รู้ตั้งแต่แรกว่าพิธีปักปิ่นดูเวลาแล้ว พอได้ยินเมิ่งฟางหลิงบอกว่าจะจัดพิธีปักปิ่นที่ตำหนักใหญ่อีก ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างเขินอาย และเอ่ยว่า “ข้าคิดไม่ถึงเอง ปกติเห็นไทฮองไทเฮากับเจียหนานมักจะอยู่ที่ห้องอุ่นตะวันออก จึงคิดว่าจะทำพิธีที่ห้องอุ่นตะวันออก ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้ากับอ๋อง
