ำไม?”
หลิวชิงหมิงลังเลอยู่ชั่วครู่ ก็ขานรับและจากไป
ตำแหน่งของเขาในเวลานี้กระอักกระอ่วนเล็กน้อย บอกว่าเขาไม่ได้รับความสำคัญจากฮ่องเต้ ฮ่องเต้ก็มอบท้องพระคลังที่สำคัญที่สุดให้เขา แถมยังให้เขาคอยเฝ้านางในเฉิน บอกว่าให้เกียรติและให้ความสำคัญกับเขา แต่เขาเป็นรองหัวหน้าขันทีมาตลอด ไม่ว่าจะระดับหรืออำนาจที่แท้จริงก็ไม่ได้เลื่อนขึ้นมา และถึงแม้ช่วงนี้หลี่เชียนจะไม่ติดต่อกับเขาอีก ทว่าของที่ให้ช่วงปีใหม่หรือเทศกาลอื่นๆ กลับไม่ขาด นี่ก็คือสาเหตุที่ทำไมตอนที่จ้าวอี้ให้เขามารับใช้เจียงเซี่ยน เขาถึงไม่ขัดเลยเช่นกัน
รับของของคนอื่นแล้วก็ต้องเชื่อฟังคนอื่น
หลิวชิงหมิงได้รับผลประโยชน์จากหลี่เชียนไม่น้อย ยิ่งกว่านั้นเจียงเซี่ยนยังคงได้รับความโปรดปรานเช่นเดิม เวลานี้เขาย่อมต้องแอบบอกข่าวกับคนอื่น ยิ่งไปกว่านั้นยังประจบเจียงลวี่กับหวังจ้านได้ด้วย
เจียงลวี่ได้ยินก็ทำเสียงไม่พอใจอย่างเย็นชา และเอ่ยว่า “ข้ากับอาจ้านเข้าวังมาส่งของขวัญให้เจียหนาน และจะกลับทันที!”
หลิวชิงหมิงยิ้มอย่างลำบากใจอยู่ข้างๆ
ทว่าหวังจ้านกลับขมวดคิ้วและเอ่ยว่า “ทำไมฝ่าบาทถึงรู้ว่าพวกเราเข้าวังแล้วเร็วขนาดนี้?”
แน่นอนว่าหลิวชิงหมิงไม่ก
