ก็กลายเป็น ‘สอดแนมพระราชประสงค์’ แล้ว
ไช่ซวงรีบเปลี่ยนเรื่อง “ที่แท้ท่านหญิงกลับมาทำพิธีปักปิ่น ไม่ใช่ว่าผู้หญิงแต่งงานแล้วก็เป็นผู้ใหญ่แล้วหรือ? ท่านหญิงยังจัดพิธีปักปิ่นอีกหรือ!”
แน่นอนว่าหลิวตงเยว่ไม่มีทางบอกไช่ซวงว่าหลี่เชียนกับเจียงเซี่ยนยังไม่ได้เข้าหอ เขาเพียงแค่ยิ้มและเอ่ยว่า “ท่านหญิงกลับเมืองหลวงไม่ใช่หรือ? ไทฮองไทเฮาไม่มีเรื่องอื่นทำ จึงคิดจะจัดพิธีปักปิ่นให้ท่านหญิง โดยจะเชิญฮูหยินฝางของจวนเจิ้นกั๋วกงมาเสียบปิ่นให้ท่านหญิง และฮูหยินโหวจวนเป่ยติ้งโหวเป็นผู้ดำเนินพิธีให้ท่านหญิง”
ยิ่งเป็นลูกสาวของตระกูลที่มั่งคั่ง ยิ่งแต่งงานช้า ปกติพิธีปักปิ่นจะจัดให้ลูกสาวที่ยังไม่แต่งงาน แต่งงานแล้วก็เป็นผู้ใหญ่ และเป็นผู้ใหญ่ล่วงหน้าแล้วเช่นกัน ปกติจึงไม่จัดพิธีปักปิ่น ทว่าสถานการณ์ของเจียงเซี่ยนก็ค่อนข้างพิเศษ ไทฮองไทเฮาอยากหาความสุข จะจัดพิธีปักปิ่นให้เจียงเซี่ยนก็ไม่มีใครกล้าพูดอะไรเช่นกัน
ไช่ซวงหยั่งเชิงอีกว่า “ทำไมไม่เชิญฮองเฮา? ถึงจวนเจิ้นกั๋วกงจะสูงศักดิ์ แต่อย่างไรก็ยังด้อยกว่าฮองเฮาเล็กน้อย…”
หลิวตงเยว่ยิ้มและเอ่ยว่า “ไทฮองไทเฮาตรัสว่า วังฉือหนิงส่วนใหญ่เป็นแม่ม่าย เชิญฮูหยินฝางกับฮูหยิ
