่อยพอใจทันที จึงทำหน้าขรึม และเอ่ยว่า “เจ้ากลับมาเมืองหลวงทำไม? หลี่เชียนล่ะ? เขาให้เจ้ากลับมาหาตำแหน่งขุนนางหรือเปล่า? ข้าให้เจ้าอยู่ฉลองปีใหม่ เขายังกล้าบอกว่า ‘ไม่’ อย่างนั้นหรือ?”
ในใจจ้าวอี้ หลี่เชียนเป็นคนแบบนี้หรือ?
หรือคิดว่านางเป็นคนที่ถูกคนสั่งแบบนี้ได้?
เจียงเซี่ยนเอ่ยด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า “ฝ่าบาทไม่อนุญาต หม่อมฉันก็กลับเมืองหลวงไม่ได้ หลี่เชียนไม่อนุญาต หม่อมฉันก็อยู่ฉลองปีใหม่ที่เมืองหลวงไม่ได้ใช่หรือไม่?”
จ้าวอี้เบิกตาโต และเอ่ยว่า “พูดถึงหลี่เชียนนะ ทำไมเจ้าพูดถึงข้าด้วยล่ะ?”
“ฝ่าบาทจะให้หม่อมฉันอยู่ฉลองปีใหม่ที่เมืองหลวงให้ได้ไม่ใช่หรือ?” เจียงเซี่ยนขี้เกียจที่จะคุยกับเขาอีกแล้ว จึงเอ่ยว่า “หลี่เชียนทั้งไม่ได้ห้ามหม่อมฉันเข้าเมืองหลวง และไม่ได้ไม่อนุญาตให้หม่อมฉันอยู่ฉลองปีใหม่ที่เมืองหลวง แล้วหม่อมฉันกลับมา…ก็ไม่ใช่เพื่อหาตำแหน่งขุนนางให้หลี่เชียน แต่หม่อมฉันคิดถึงเสด็จยายแล้ว จึงตั้งใจกลับมาเยี่ยมเสด็จยายโดยเฉพาะ ฝ่าบาทอย่ากวนหม่อมฉันเลย ควรทำอะไรก็ทำไป ระวังพวกผู้ตรวจการจะกล่าวโทษฝ่าบาท”
“เหอะ!” จ้าวอี้หัวเราะเยาะและเอ่ยว่า “ข้าเป็นฮ่องเต้ ยังกลัวพวกเขาอย่างนั้นหรือ!
