”
“ไม่ได้กลัว แต่เกลียดความวุ่นวาย” เจียงเซี่ยนปรายตามองจ้าวอี้ทีหนึ่ง “ฝ่าบาทไม่เกลียดความวุ่นวายอย่างนั้นหรือ?”
นั่นก็จริง
จ้าวอี้เอ่ยว่า “ข้ากินแค่เสบียงมาเล็กน้อยระหว่างทาง วันนี้ตั้งอาหารเย็นเร็วหน่อย”
ไทฮองไทเฮากับไทฮองไท่เฟยที่ฟังพวกเขาสองคนเถียงกันหัวเราะ และรีบสั่งให้ในห้องเครื่องเตรียม
จ้าวอี้ก็ถามถึงเรื่องราวหลังจากเจียงเซี่ยนแต่งงาน
เจียงเซี่ยนไม่อยากให้จ้าวอี้รู้อย่างสิ้นเชิง จึงตอบเขาอย่างขอไปที หากตอบอย่างขอไปทีไม่ได้แล้ว ก็เสียดสีจ้าวอี้สองสามคำ จ้าวอี้ไม่คิดว่าการทำเช่นนี้เป็นการอกตัญญู ไม่เถียงสองสามคำ ก็เอ่ยสองสามคำและข้ามเรื่องนี้ไป เจียงเซี่ยนอดที่จะรู้สึกแปลกใจไม่ได้ เมื่อก่อนตอนที่นางเป็นฮองเฮาเคารพนบนอบต่อจ้าวอี้มาก ปฏิบัติกับเขาเหมือนเป็นคนที่มีบทบาทสำคัญ ทำทุกอย่างตามความต้องการของเขา เขาเย็นชากับนางมาก ตอนนี้เห็นเขาเป็นเพื่อนบ้านข้างๆ ที่น่ารำคาญ จ้าวอี้กลับยิ้มและเห็นนางเป็นแขกผู้สูงศักดิ์…หรือว่าจ้าวอี้เป็นคนดื้อมากเหมือนลาอย่างที่หญิงชราในชนบทเอ่ย จูงไม่เดินตีถึงจะเดินอย่างนั้นหรือ?
ดีที่คนๆ นี้ไม่ใช่สามีของนางอีกต่อไปแล้ว เขาอยากบ้าอย่างไรก็บ้าไปแล้วกัน!
เจ
