ยนมากเกินไป คุณชายเถียนทั้งสองไม่มีโอกาสลงมือ จึงขาดประสบการณ์เล็กน้อย ติดตามเขา…ก็เพียงแค่มาเปิดหูเปิดตาที่เมืองหลวงเช่นกัน หมอหลวงเถียนจึงคิดจะแนะนำคุณชายเถียนทั้งสองไปเป็นหมอที่จินหลิง บอกว่ามีพี่ชายในตระกูลคนหนึ่งของตระกูลเถียนเปิดร้านขายยาอยู่ที่นั่น ไม่มีลูกและอายุมากแล้ว จึงอยากกลับบ้านเกิด คุณชายทั้งสองไปเรียนกับผู้อาวุโสในตระกูลที่นั่นสักปีสองปี ก็น่าจะรับช่วงต่อได้แล้วเจ้าค่ะ”
เพราะแบบนี้หรือเปล่า ถึงพลาดไป!
“เช่นนั้นก็ดี เรียกคนสกุลเถียนเฉินผู้นั้นเข้ามาอยู่เป็นเพื่อนไทฮองไทเฮาในวัง” เจียงเซี่ยนเอ่ยอย่างคึกคักและรีบร้อนว่า “เจ้าไปร่างราชโองการเดี๋ยวนี้ พอเสด็จยายตื่น ข้าจะให้เสด็จยายประทับตรา”
หากสามารถทำให้ท่านยายมีชีวิตอยู่ได้อีกเล็กน้อยด้วยเหตุนี้ นางจะตั้งป้ายขอพรให้ตระกูลเถียนมีความสุขและอายุยืนอย่างแน่นอน
เมิ่งฟางหลิงยิ้มพลางขานว่า “เจ้าค่ะ” ก็ได้ยินเสียงไอเหมือนเตือนของไทฮองไทเฮา
เจียงเซี่ยนกับไทฮองไทเฮารีบลุกขึ้นต้อนรับไทฮองไทเฮา
ไทฮองไทเฮาก็เอ่ยอย่างแสร้งทำเป็นโกรธว่า “ข้ายังไม่ตกลงเลย เจ้าก็ยุยงให้ฟางหลิงลอบวางแผนทำร้ายข้าแล้ว! ฟางหลิงก็เหมือนกัน ตอนที่เป่าหนิงไม่อยู่ซื
