และมีอำนาจทั่วไปเช่นกัน โดยจะไม่รับอนุภรรยาภายในปีแรกของการแต่งงาน
จ้าวอี้ให้เกียรติตระกูลหานหรืออ๋องเจี่ยนก็ยังชอบลักลอบนัดพบกันอย่างลับๆ เหมือนชาติก่อน เจียงเซี่ยนจึงตอบไม่ได้จริงๆ ไปชั่วขณะ
เพียงแต่เมื่อเป็นแบบนี้ ‘ฮูหยินเฟิ่งเซิ่ง’ ก็คงจะไม่มีค่าอะไรแล้ว
เฉาไทเฮาน่าจะลงมือกระมัง?
แต่จะว่าไป…นางอยากรู้จริงๆ ว่าหลังจากคนสกุลฟางรู้ว่าจ้าวอี้ไปยุ่งกับนางในแซ่เฉินจะมีสีหน้าอย่างไร?
คนสกุลฟางคงไม่คิดว่าจ้าวอี้จะคิดถึงนางอยู่ตลอดเวลาใช่หรือไม่?
เจียงเซี่ยนกำลังคิดว่า ตนเองว่างหาอะไรทำหน่อยดีหรือเปล่า…
ทว่าไป๋ซู่กลับคิดว่านี่ล้วนเป็นพวกเรื่องว้าวุ่นใจที่น่าอับอาย เล่าให้เจียงเซี่ยนฟังก็แปดเปื้อนหูของเจียงเซี่ยน โชคดีที่ก่อนหน้านี้นางยังคิดว่าหากเจียงเซี่ยนยินดีแต่งงานกับจ้าวอี้ก็ไม่เลวเช่นกัน จะเห็นได้ว่าคนต่างคาดเดาไม่ได้ ใครต่างก็คิดว่าเฉาเซวียนให้ความสำคัญกับสาวงาม ใครจะรู้ว่าหลังจากเฉาเซวียนแต่งงานกลับเรียบร้อย ใครต่างก็คิดว่าจ้าวอี้เป็นคนที่มีความสามารถ สติปัญญา และแผนการยอดเยี่ยม ปรากฏว่าเขากลับไม่เด็ดขาดและไม่ยอมรับฟังความคิดเห็นของคนอื่น…
คิดถึงตรงนี้ นางก็รู้สึกปวดศีรษะเล็กน้อย
นานๆ ทีเ