พอได้ยินคำพูดของเจียงลวี่ เจียงเซี่ยนก็ประหลาดใจเล็กน้อย
นางถามว่า “ฝ่าบาทจะไปล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ร่วง? เมื่อไร?”
เจียงลวี่พยักหน้า และเอ่ยว่า “นี่เป็นฤดูใบไม้ร่วงแรกที่เจอหลังจากฝ่าบาทว่าราชการด้วยพระองค์เอง ฝ่าบาทต้องไปล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ร่วงอย่างแน่นอน เพื่อแสดงความกล้าหาญของตนเองอย่างชัดเจน ว่ากันว่ากำหนดออกเดินทางวันที่สิบสองเดือนเก้า พวกเราอย่างเร็วที่สุดก็ต้องวันที่สิบห้าถึงจะไปถึงเมืองหลวง คลาดกันพอดี”
ปกติการล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ร่วงจะหนึ่งเดือน ทว่าบางครั้งก็จะขยายไปถึงสองเดือน ชาติก่อนเพราะพิธีปักปิ่นของนางวันที่ยี่สิบสองเดือนเก้า การล่าสัตว์ในฤดูใบไม้ร่วงจึงเปลี่ยนเป็นวันที่สิบเดือนเก้า ฉลองเทศกาลฉงหยางเป็นเพื่อนไทฮองไทเฮาแล้วถึงจะไป และรีบกลับวังวันที่ยี่สิบเดือนเก้า
ชาตินี้ไม่มีนาง จ้าวอี้น่าจะอยู่ที่ชานเมืองหลวงถึงช่วงกลางเดือนสิบกระมัง?
เวลานั้น…ไทฮองไทเฮาอาจจะสวรรคตแล้ว
นางอยู่เมืองหลวงก็ไม่มีความหมายอะไรแล้วเช่นกัน!
เจียงเซี่ยนคิดแล้วก็รู้สึกหดหู่เล็กน้อย หลายวันต่อมาก็เหม่อลอยตลอด ฉิงเค่อกับไป่เจี๋ยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น จึงเป็นห่วงมาก เจียงลวี่นั่งรถม้าเป็นเพื่อนเจียงเซี่ยนนานมากแค่วันแรก
