ออกเดินทางแล้ว ในที่สุดก็เข้าเมืองทันตอนที่ประตูเมืองลั่นดาล
จวนองค์หญิงขององค์หญิงหย่งอันไม่เคยถูกกรมวังริบกลับไป ตอนที่เจียงเซี่ยนแต่งงานยังเปลี่ยนเป็นจวนท่านหญิงเพราะความพยายามของไทฮองไทเฮา แต่ถึงอย่างไรก็ไม่ได้อยู่หลายปีแล้ว เจียงเซี่ยนกลับมาครั้งนี้ ฮูหยินฝางจัดเรือนหลังเล็กในสวนดอกไม้ด้านหลังของจวนเจิ้นกั๋วกงให้เป็นที่พักชั่วคราวแก่เจียงเซี่ยนตามคำสั่งของเจียงเจิ้นหยวน
ชีกูเดินไปมาหลายเที่ยว เห็นเรือนหลังเล็กนี้มีลักษณะของตนเอง แถมยังตกแต่งอย่างประณีตและงดงาม ประตูข้างสามารถทะลุไปที่ตรอกเล็กๆ ของจวนเจิ้นกั๋วกงได้โดยตรง สุดตรอกก็เป็นประตูเอวของจวนเจิ้นกั๋วกง ออกจากประตูเอวก็เป็นถนน และตรงประตูเอวยังมีโรงเกี้ยวที่ว่างเปล่า แถมฮูหยินฝางยังย้ายเกี้ยวสองหลังกับพวกผู้หญิงที่แข็งแรงมาให้เจียงเซี่ยนเรียกใช้ชั่วคราวด้วย เพื่อให้เจียงเซี่ยนเข้าออกสะดวก
ทว่าถึงอย่างไรนี่ก็ไม่ใช่ที่ของตนเอง
ชีกูให้เซียงเอ๋อร์กับจุ้ยเอ๋อร์พาพวกผู้หญิงที่แข็งแรงที่มาจากในบ้านไปรับผิดชอบงานลาดตระเวนเรือนหลังเล็ก ส่วนตนเองก็นำของขวัญไปเยี่ยมเยียนแม่นมอวี๋ เพื่อให้เจียงเซี่ยนได้ทำตามใจชอบและใช้ชีวิตอย่างสบายหลังจากนี้
เ