ลินเนรคุณ ต่อไปเจ้าก็ใกล้ชิดกับเขาให้น้อยหน่อย หลี่เชียนต่างหากที่เป็นผู้ดูแลตระกูลที่แท้จริงในบ้านหลังนี้
ลุงเหอพยักหน้าติดกันหลายครั้ง
ไม่กี่วัน ไม่รู้ว่าเรื่องนี้แพร่งพรายออกไปได้อย่างไร
และปกติคนที่ถูกคนวิพากษ์วิจารณ์ก็จะรู้ว่าตนเองถูกวิพากษ์วิจารณ์เป็นคนสุดท้าย
หลี่หลินไม่รู้สึกแม้แต่นิดเดียว หลี่ฉางชิงให้เขาหยุดยาว เขาก็จดจ่อความคิดทั้งหมดอยู่กับการตกแต่งบ้านที่ถนนตะวันตก
ในความคิดของเขา บ้านหลังนี้ก็เป็นบ้านบรรพบุรุษในอนาคตของเขาแล้ว ต่อให้ต่อไปเขาติดตามหลี่ฉางชิงไปเป็นขุนนางที่อื่น ที่นี่ก็เป็นที่ที่กลับบ้านของเขาอยู่ดี ดังนั้นจึงใส่ใจอิฐทุกก้อนและกระเบื้องทุกแผ่นมาก
พอผ่านกลางเดือนเจ็ดไปอย่างยากลำบาก ทางซีอานก็ส่งจดหมายมาบอกว่าเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงแล้ว อากาศเปลี่ยนเป็นเย็น ระหว่างทางโคลงเคลงมากเกินไป เจียงเซี่ยนกับหลี่เชียนต่างไม่สามารถกลับมาร่วมงานแต่งงานของหลี่หลินกับเหอถงเหนียงได้แล้ว ถึงเวลานั้นหลี่จี้จะคุ้มกันหลี่ตงจื้อกลับไท่หยวน พอผ่านเทศกาลฉงหยางวันที่เก้าเดือนเก้าแล้วค่อยกลับซีอาน
ฮูหยินเหอไม่ค่อยพอใจ จึงถามหลี่ฉางชิงว่า “ให้ตงจื้อฉลองปีใหม่ที่บ้านเสร็จแล้วค่อยไ
