น กว่าอาจวีจะโต ก็คงจะมอบบ้านหลังนี้ให้อยู่ในมือของหลี่เชียนไปนานแล้ว เขาได้ดื่มน้ำแกงที่เหลือจากหลี่เชียนสักอึกก็ถือว่าดีแล้ว และข้าจะไม่วางแผนให้เขาตั้งแต่เนิ่นๆ ได้อย่างไร นี่ข้าก็ไม่มีทางเลือกแล้วเหมือนกันไม่ใช่หรือ?”
ป้าเหอยิ้มเยาะ และเอ่ยว่า “ข้าเห็นลูกเขยไม่เคยปฏิบัติกับลูกชายที่เกิดจากอนุภรรยาเช่นหลี่จี้อย่างขาดตกบกพร่องด้วยซ้ำ นับประสาอะไรกับอาจวี! ข้าคิดว่าเจ้าคิดมากไป แต่ในเมื่อเจ้าขาดแคลนเงิน ข้าจะเอาเข้ามาให้เจ้าใช้จำนวนหนึ่งก่อน ไว้อาถงออกเรือนแล้ว ข้าใช้เงินของเจ้าไปเท่าไรกันแน่ พวกเราค่อยนั่งลงคิดดีๆ มีบัญชีไม่ต้องกลัว หรือว่าข้ายังจะติดหนี้เจ้าอย่างนั้นหรือ?”
——————————————————
