งกำลังนั่งตากลมอยู่ในเรือนของเจียงเซี่ยน พอได้ยินก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยอย่างแปลกใจว่า “คุณหนูใหญ่ตระกูลต่งรู้ได้อย่างไรว่าพวกเราจะไปพักร้อนที่ภูเขาหลี ”
เจียงเซี่ยนเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “บ้านหลังนี้ตระกูลต่งเป็นคนช่วยหานี่นา! ได้ยินว่าบ้านพักร้อนของตระกูลต่งก็อยู่หลังบ้านของพวกเรา ห่างจากบ้านของพวกเราเพียงแค่หนึ่งเค่อ”
นายหญิงคังประหลาดใจมาก
แต่นายหญิงเจิ้งกลับรู้สึกเข้าใจ จึงเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “หายากที่ตระกูลต่งจะมีน้ำใจแบบนี้ ทั้งสองตระกูลอยู่ข้างกัน มีอะไรก็มีคนดูแลเช่นกัน ดีมาก ดีมาก!”
คำพูดเหล่านั้นทำลายความงุนงงของนายหญิงคังไป และพบคุณหนูใหญ่ตระกูลต่งพร้อมกับเจียงเซี่ยน
——————————————————
ทว่าตระกูลหลี่ที่ไท่หยวน ก็ยุ่งมากเช่นกัน
วันแต่งงานกำหนดแล้ว บ้านตรงถนนตะวันตกก็ต้องเริ่มทำเครื่องเรือนแล้ว เดิมทีนี่เป็นเรื่องของตระกูลฝ่ายหญิง แต่ตระกูลเกาไม่มีญาติ เกาเมี่ยวหวาก็คิดว่าตนเองเป็นบัณฑิต ไม่อยา ากจัดการงานพวกนี้ จึงซื้อเครื่องเรือนอย่างกะทันหัน หาหลายร้านแล้ว หากช่างไม่ถูกจองล่วงหน้าไปตั้งนานแล้วก็ฝีมือไม่เท่าไร รีบจนมุมปากของเกาฝูอวี้ต่างเป็นแผลพุพอง แต่เกาเมี่ ยวหวาก็ยังร้องว่า
