ประเพณี นางก็ไม่มีทางอื่นเช่นกัน จึงทำได้เพียงจับมือของแม่นมหลี่และขอบคุณแล้วขอบคุณอีก ไม่เพียงแต่เตรียมของขวัญตอบแทนมากมาย ยังมอบอั่งเปาให้แม่นมหลี่สองชุดด้วย และขอให้แม่นมหลี่ไปบอกหลี่เสว่ว่า ให้หลี่เสว่มาเป็นแขกเวลาว่าง ตอนแม่นมหลี่กลับก็ยังส่งแม่นมหลี่ถึงหน้าประตูฉุยฮวาด้วยตนเอง รอแม่นมหลี่ขึ้นรถม้าแล้ว ถึงจะย้อนกลับไป
แม่นมหลี่กลับมาก็อดไม่ได้ที่จะบ่นว่า “ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเกาเมี่ยวหรงนั่นกรอกยาเสน่ห์อะไรให้คุณชายหลี่หลิน ข้าว่า…ต่อให้แต่งงงานกับคุณหนูเหอถงเหนียงก็ดีกว่าแต่งงานกับคุณหนูเกาอยู่ดี! ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น แค่สินเดิมของคุณหนูเหอถงเหนียงก็กองสองห้องแล้ว แม้แต่ไม้กวาดก็ผูกด้ายสีแดงเป็นคู่ๆ แถมยังห้อยแท่งเงินเล็กๆ ที่เจริญก้าวหน้าขึ้นเรื่อยๆ ทุกอัน ยังดีที่คุณหนูเหอถงเหนียงแต่งไปตระกูลจิน หากเป็นตระกูลธรรมดา เกรงว่าตอนที่ญาติกับเพื่อนหยอกล้อในห้องหอ แท่งเงินเล็กๆ พวกนี้จะถูกคนเอาไปด้วย…เสียดายที่ข้าไม่ได้เห็นว่าตอนที่ท่านหญิงแต่งเข้ามาเป็นอย่างไร แต่ข้าได้ยินพวกหญิงรับใช้ของตระกูลเหอบอกว่า การผูกด้ายสีแดงกับแท่งเงินเล็กๆ นั้น ท่านป้าเหอเคยเห็น
