เอ่ยว่า “คนที่บอกว่ารีบคือเจ้า คนที่บอกว่าไม่รีบก็คือเจ้า ทางเจ้าวางแผนอย่างไรกันแน่? ตระกูลจินอยากกำหนดวันแต่งงานไว้ช่วงเดือนเก้า ประการแรกสินเดิมของเหอถงเหนียงข้าเตรียมไว้เรียบร้อยตั้งนานแล้ว ประการที่สองสองวันก่อนคุณหนูใหญ่ของตระกูลจินที่แต่งไปเป็นฮูหยินซื่อจื่อที่จวนอันลู่โหวส่งคนมาแจ้งข่าวดีว่าตั้งครรภ์แล้ว คิดว่าจะคลอดช่วงเดือนสิบ ถึงเวลานั้นตระกูลจินต้องส่งของขวัญไปเมืองหลวง กลัวว่าจะละเลยถงเหนียง จึงอยากเลื่อนงานแต่งงานของถงเหนียงกับคุณชายจินเฉิงให้เร็วขึ้น ถึงเวลานั้นคนเป็นพี่สะใภ้อย่างถงเหนียงก็ต้องตามฮูหยินจินเข้าเมืองหลวงไปแสดงความยินดีกับคุณหนูใหญ่ด้วย ก็ให้ถงเหนียงเข้าเมืองหลวงไปรู้จักคนด้วยพอดี”
พอทุกคนได้ยินก็เอ่ยว่า “ยินดีด้วย” ไม่หยุด
แม้แต่ฮูหยินเหอก็เอ่ยอย่างดีใจเช่นกันว่า “คิดไม่ถึงว่าตระกูลจินจะให้ความสำคัญกับถงเหนียงขนาดนี้ พี่ชายของนางทำเรื่องดีแล้ว หาคู่ครองที่ดีขนาดนี้ให้นาง”
“ใช่!” ป้าเหอยิ้มอย่างสดใสมากขึ้น
มือทั้งสองข้างของเกาเมี่ยวหรงกำเป็นหมัดแล้ว
ป้าเหอรู้สึกภูมิใจ ทว่าบนหน้ากลับขอบคุณอย่างสำรวม และเอ่ยกับฮูหยินเหอว่า “ข้าเตรียมสินเดิมให้ถงเหนียงของ
