เกาฝูอวี้จับถ้วยชาแน่น
หลี่ฉางชิงไม่มีทางที่จะไม่รู้เหตุผลนี้
เขาจงใจหรือ?
เกาฝูอวี้กับหลี่ฉางชิงเป็นแขกกับเจ้าบ้านมาเกือบยี่สิบปี เขาไม่กล้าบอกว่าพอหลี่ฉางชิงกลอกตาก็สามารถเดาได้ว่าหลี่ฉางชิงอยากทำอะไร แต่เขารู้จักหลี่ฉางชิงเป็นอย่างดี เป็ นอันธพาลที่ไม่เคยเรียนหนังสือทว่ากลับโชคดี กิจการแค่นั้นของเขาไม่มีทางที่จะให้หลานชาย ต่อให้หลี่หลินเป็นคนที่เขาเลี้ยงมาตั้งแต่เด็กจนโตก็เหมือนกัน
นี่ก็คือสาเหตุที่ทำไมเขาถึงไม่อยากให้เกาเมี่ยวหรงแต่งงานกับหลี่หลินเช่นกัน
เสียดายที่หลานสาวคนนี้ดื้อรั้นเกินไป อนาคตดีๆ ถูกนางก่อกวนแล้ว ต่อให้เป็นมหาเทพก็ไม่มีทางช่วยนางได้เช่นกัน เขาจึงจำเป็นต้องตกลงให้นางแต่งงานกับหลี่หลิน
ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าต่อไปนางจะเสียดายหรือไม่!
คิดถึงเรื่องพวกนี้ เกาฝูอวี้ก็รู้สึกปวดศีรษะเล็กน้อย
เขาถอนหายใจเบาๆ และเอ่ยว่า “ในเมื่อใต้เท้าตัดสินใจไปขอพรให้ท่านหญิงที่ภูเขาอู่ไถ เช่นนั้นข้าจะสั่งให้พวกเขารีบเตรียมการแล้วกัน!”
“ไม่ต้องรีบขนาดนั้น!” ใครจะรู้ว่าหลี่ฉางชิงกลับเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ไว้ข้าช่วยอาหลินมอบสินสอดแล้วค่อยไป เมี่ยวหรงเป็นสะใภ้ใหญ่ของสายลูกชายคนโตของตระกูลหล
