ไปแล้วเช่นกัน
ซย่าซานไม่สนใจจั๋วหรานอีก เขากำลังซุบซิบเรื่องโรงเตี๊ยมที่มีชื่อเสียงของซีอานกับหม่าหย่งเซิ่งที่เพิ่งรู้จัก ตู้ฮุ่ยจวินยังแสดงงิ้วไม่จบสักองก์ ทั้งสองคนก็นัดกันเรียบร ร้อยแล้วว่าวันมะรืนจะออกไปรับประทานอาหารเย็นด้วยกัน
หลี่จี้เห็นแล้วก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มเล็กน้อย เขารู้สึกว่าหม่าหย่งเซิ่งเป็นคนที่มีความสามารถจริงๆ ไม่ว่ากับใครก็สามารถเข้ากันได้ดีตั้งแต่เจอกันครั้งแรก แม้แต่หลี่หลินลูกพี่ล ลูกน้องที่มีศักดิ์เป็นพี่ชายของเขา ก็ชื่นชมหม่าหย่งเซิ่งมากเช่นกัน ยังเคยถามหม่าหย่งเซิ่งว่าต่อไปคิดจะทำอย่างไร
หากไม่ใช่ว่าหลี่หลินเองก็ต้องอาศัยหลี่ฉางชิงกินข้าว ไม่แน่เขาอาจจะดึงหม่าหย่งเซิ่งไปแล้ว
ต่างจากความคึกคักและเสียงดังเอะอะของเรือนด้านนอก เรือนด้านในกลับเงียบสงบและเยือกเย็น
แสดงงิ้วติดต่อกันสามวัน ต่อให้เป็นสมาชิกในครอบครัวที่เป็นผู้หญิงจากเรือนด้านในที่ยากจะออกไปข้างนอกได้ก็เหนื่อยเล็กน้อยเช่นกัน เช้าตรู่แม่ลูกสกุลลู่ก็มาลาเจียงเซี่ยน ไปอำเภ ภอฉางอันเป็นเพื่อนใต้เท้าลู่แล้ว
ตอนที่ไปเจียงเซี่ยนเชิญฮูหยินลู่พาลูกสาวมาเป็นแขกบ่อยๆ อย่างอบอุ่น นายหญิงคังกับนายหญิงเจิ้งก็รั้งไว้เช่นกัน จ