ว ไว้วัน นไหนท่านกับท่านคังว่าง พวกเราค่อยดื่มด้วยกันสักสองสามจอก ข้ายังอยากขอคำแนะนำพวกเรื่องปฏิทินดาราศาสตร์จากท่านเจิ้ง”
เจิ้งเจียนเดาว่าเขาทำเพื่อเรื่องที่เอ่ยก่อนหน้านี้ว่าปีนี้เป็นฤดูหนาวที่หนาวมาก จึงไม่เกรงใจเช่นกัน และยิ้มพลางพยักหน้า แล้วออกจากห้องหนังสือกับหลี่เชียน
ทว่าพวกเขากลับเจอเจิ้งฉงที่เพิ่งกลับบ้านกับซย่าซานและจั๋วหรานที่รอเจิ้งฉงมาอย่างยากลำบากอยู่ตรงหน้า
ทั้งสองฝ่ายต่างอึ้งไป
เจิ้งฉงรีบเข้าไปคารวะ
หลี่เชียนเดินไปข้างหน้าสองสามก้าวและจับเจิ้งฉงทันที แล้วหัวเราะด้วยเสียงอ่อนโยนและเอ่ยว่า “ท่านเจิ้งอ่านหนังสือมากมาย มีความรู้ลึกซึ้งและกว้างขวาง ข้านับถือมาก และเคารพเหม มือนอาจารย์ ในเมื่อท่านเป็นลูกของท่านเจิ้ง ก็เหมือนพี่น้องของข้า ทุกคนไม่จำเป็นต้องมากพิธีเช่นนี้”
ในคำพูดเคารพเจิ้งเจียนมาก
ต่อหน้าเพื่อนของเจิ้งฉง ก็ไว้หน้ามากเช่นกัน
เจิ้งฉงรีบเอ่ยว่า “มิกล้า”
แต่เจิ้งเจียนกลับไม่เห็นด้วย
เขารู้สึกว่าด้วยคุณสมบัติ ประสบการณ์ ความสามารถ และความรู้ของตนเอง สามารถเป็นอาจารย์ของหลี่เชียนได้อย่างสิ้นเชิง เห็นทั้งสองคนเกรงใจกันไปมาอยู่ตรงนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ย ยด้วยรอยยิ้มว่า “พว
