นก็รู้สึกว่าตู้ฮุ่ยจวินโง่เล็กน้อย
เลือกฝ่ายเป็นสิ่งที่แย่มากที่สุด ใครจะรู้ว่าวันไหนนางอาจจะไม่อยู่ซีอานแล้ว มิตรภาพห่างเหิน สูญเสียการคุ้มครองจากนางแล้ว คณะเหลียนจูจะไม่แสดงงิ้วที่ซีอานแล้วอย่างนั้นหรือ?
ทั้งสองคนคุยกันอีกเล็กน้อย นางรับปากว่าจะช่วยจัดงิ้วของคณะเหลียนจูให้พวกหลี่เหลยวันหนึ่ง แล้วเดินไปส่งหลี่เชียนข้างนอกต่อ
ระหว่างทาง เจียงเซี่ยนถามหลี่เชียน “งานทางฝั่งจินเฉิง…พวกเรายังไม่มีคนที่เหมาะสมจะส่งไปหรือ?”
“ให้เว่ยสู่ไปแล้ว” หลี่เชียนเอ่ยอย่างจนใจเล็กน้อย “แต่เขาเป็นคนตรงไปตรงมา ให้ทำงานยังใช้ได้ ทว่าประสานความสัมพันธ์ระหว่างสองตระกูลกับควบคุมช่างกลับไม่ได้ เพราะเขา เวลาทำงานของทางนั้นต่างเริ่มล่าช้าแล้ว แต่นอกจากเขา…ก็ไม่มีคนอื่นไปได้แล้วเช่นกัน”
เจียงเซี่ยนพึมพำว่า “เลือกหนึ่งในพวกคนจากเรือนชบาได้หรือไม่? พวกเขาติดตามพวกเรามาจากไท่หยวน อย่างไรเจ้าก็ต้องรับผิดชอบอนาคตของพวกเขา ไม่อย่างนั้นต่อไปใครยังกล้าไปกับเจ้า แต่ในอนาคตที่ที่เจ้าต้องใช้คนมีมากทีเดียว!”
หลี่เชียนแปลกใจเล็กน้อย และเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ข้ามักจะรู้สึกว่าพวกเขายังเด็ก…”
“แล้วเจ้าอายุมากกว่าพวกเขาเท่าไร?” เจียง
