ันเล็กน้อยได้หลายตา ปกติทุนการพนันไม่ ‘ทำเรื่องหนึ่งให้อีกฝ่าย’ ก็ ‘รับปากเงื่อนไขหนึ่งกับอีกฝ่าย’ สิ่งที่พนันล้วนเป็นอนาคต เหมือนพวกเขามีเวลาไม่สิ้นสุด นี่ทำให้เจียงเซี่ยนรู้สึกมีความสุขมาก เหมือนหลี่เชียนติดหนี้นาง แล้วต้องค่อยๆ คืนทีละเรื่อง และเพียงแค่หลี่เชียนเล่นหมากไม่กี่กระดานก็ค้นพบจุดประสงค์ของเจียงเซี่ยนแล้ว การทำให้เจียงเซี่ยนมีความสุข เป็นเรื่องหนึ่งที่หลี่เชียนชอบทำที่สุด เขาย่อมต้องให้ความร่วมมืออยู่แล้ว
เพียงแค่หนึ่งชั่วยาม หลี่เชียนก็ติด ‘หนี้’ มากมายแล้ว นี่ทำให้เจียงเซี่ยนอารมณ์ดีมาก จนวันรุ่งขึ้นตอนที่พวกเขาลงเขา เจียงเซี่ยนก็ยังคิดอยู่ว่าจะให้หลี่เชียน ‘คืนหนี้’ อย่างไรดี
ทว่าหลี่เชียนกลับสัญญาเรื่องที่ทำให้นางซาบซึ้งใจมากโดยไม่รอให้นางเอ่ยปาก “ครั้งหน้าที่ข้ากลับซีอาน น่าจะเป็นปลายฤดูใบไม้ร่วงต้นฤดูหนาวแล้ว ถึงเวลานั้นพวกเรามาแช่น้ำพุร้อนกัน!”
เจียงเซี่ยนพยักหน้าติดกันหลายครั้ง
หลี่เชียนนึกถึงบ้านที่ภูเขาเสี่ยวทังของเจียงเซี่ยน และรู้สึกว่าตนเองรู้ความชอบของเจียงเซี่ยนมากขึ้นอีกนิดแล้ว
ฤดูใบไม้ผลิไม่ใช่เวลาที่ดีสำหรับการแช่น้ำพุร้อน เขากลัวว่าร่างกายของเจียง
