เซี่ยนจะรับไม่ไหว จึงนัดครั้งหน้า
ทั้งสองคนกลับถึงบ้าน เพิ่งจะจัดการเรียบร้อย ปิงเหอก็เอ่ยว่า “ฮูหยินของอาจารย์ลู่อำเภอฉางอันกับคุณหนูทั้งสองยื่นเทียบขอพบ อยากมาคารวะท่านหญิงขอรับ”
เจียงเซี่ยนเอ่ยอย่างประหลาดใจว่า “พวกเขามาถึงเร็วขนาดนี้เชียวหรือ?”
ปิงเหอเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ครอบครัวของใต้เท้าลู่มาถึงซีอานตั้งแต่สามวันก่อนแล้ว เวลานี้พักอยู่ในโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลจากเถียนสุ่ยจิ่ง บอกว่าพบท่านหญิงแล้วค่อยไปรับราชการที่อำเภอฉางอัน หลายวันนี้ส่งคนมาถามทุกวันว่าท่านหญิงกลับมาหรือยัง พอรู้ว่าท่านหญิงกลับมาแล้ว ก็กลัวว่าท่านหญิงจะเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทาง จึงยื่นเทียบขอพบในอีกสองวันให้หลังขอรับ…”
หลี่เชียนอมยิ้มพลางมองเจียงเซี่ยนโดยไม่พูดอะไร
นี่เป็นเสรีภาพของเจียงเซี่ยน เขาไม่อยากจัดการเจียงเซี่ยน
เจียงเซี่ยนคิดแล้วก็เอ่ยว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็จัดไว้พรุ่งนี้เถอะ! หลังจากพบข้าแล้วพวกเขาจะได้ไปอำเภอฉางอันเร็วหน่อย”
ปิงเหอขานรับและถอยออกไป
เจียงเซี่ยนพึมพำกับหลี่เชียนว่า “พวกเขามาพบข้าทำไม? ข้าทำให้พวกเขาเลื่อนตำแหน่งและรวยไม่ได้เสียหน่อย!”
การสอบขุนนางของใต้เท้าลู่กำหนดแล้วว่าเขาไม่
