มีทางที่จะเลื่อนตำแหน่งอีก
หลี่เชียนยิ้ม และรู้สึกว่าเจียงเซี่ยนเป็นแบบนี้น่ารักมาก จึงลูบศีรษะของนาง และเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “พวกเขามาที่นี่ก็ถือได้ว่ามายังสถานที่แห่งใหม่ที่ไม่คุ้นเคยกับทุกสิ่งทุกอย่างเช่นกัน และเจ้าก็ช่วยพวกเขามากมาย พวกเขาย่อมอยากมาพบเจ้า”
เจียงเซี่ยนก็จ้องหลี่เชียนทีหนึ่ง
หลี่เชียนประหลาดใจ พอถึงตอนกลางคืนถึงนึกได้ว่า เขาเคยเอ่ยว่า หากกลับมาจะอยู่เป็นเพื่อนนางตลอด และไม่พบใครทั้งนั้น
คิดว่าเจียงเซี่ยนก็อยากอยู่กับเขาเช่นกันอย่างแน่นอน จึงไม่อยากพบคนอื่น
เขาหัวเราะเสียงดัง หลังจากหัวเราะแล้วก็รู้สึกเศร้าใจ เวลานี้เขาให้เจียงเซี่ยนไม่ได้แม้แต่เวลาที่อยู่กับนาง
พอขึ้นเตียง เขาก็กอดเจียงเซี่ยนแน่น
เจียงเซี่ยนหน้าร้อนผะผ่าว
ทว่าหลี่เชียนกลับเพียงแค่จูบหน้าผากของนาง และเอ่ยว่า “รีบนอน” โดยไม่ก่อกวนนางเหมือนเมื่อก่อน นางกลับรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย
ตอนที่ความคิดนี้ฉายวาบผ่านไป หน้าของนางก็ร้อนเป็นอย่างมาก
นอน!
นอน!
นางแอบเตือนตนเอง แล้วก็หลับไปจริงๆ
ทว่าตอนที่เจอฮูหยินลู่กับคุณหนูทั้งสองของตระกูลลู่ นางก็ยังดีใจมาก
ฮูหยินลู่กับคุณหนูทั้งสองของตระกูลลู่ต่างผ่ายผอมไปมาก หางต
