าแดง และตื้นตันมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งคุณหนูทั้งสองของตระกูลลู่ที่จะคุกเข่าคำนับเจียงเซี่ยนให้ได้ เจียงเซี่ยนห้ามคนไว้อย่างยากลำบาก แล้วเชิญทั้งสามคนนั่งลง และเอ่ยว่า “พวกเราก็ถือว่าเป็นคนรู้จักเก่าแล้วเช่นกัน จะว่าไป เคราะห์ร้ายของใต้เท้าลู่ก็เกี่ยวข้องกับตระกูลหลี่เหมือนกัน ฮูหยินลู่เกรงใจเช่นนี้ กลับทำให้ข้ารู้สึกละอายใจและไม่สบายใจ”
ฮูหยินลู่คิดว่าเจียงเซี่ยนต้องไม่เคยตกอยู่ในสถานการณ์แบบตระกูลลู่อย่างแน่นอน จึงไม่รู้ว่าช่วงนั้นตนเองถูกทรมานมาอย่างไร ดังนั้นจึงไม่รู้ว่าการที่นางช่วยเหลือตระกูลลู่เหมือนเป็นการให้ความช่วยเหลือในช่วงเวลาคับขัน และช่วยชีวิตของพวกเขาทั้งครอบครัว นางก็ไม่พูดอะไรกับเจียงเซี่ยนอีกเช่นกัน และเอ่ยว่า “หากท่านหญิงไม่รังเกียจ ต่อไปช่วงปีใหม่หรือเทศกาลอื่นๆ ก็ให้ต้านานกับเสี่ยวนานมาคารวะท่านหญิงเถอะ!”
เจียงเซี่ยนคิดว่าแม้ใต้เท้าลู่จะไม่รู้วิธีลงมือปฏิบัติจริง แต่ก็ไม่ใช่คนที่ประจบประแจงเบื้องบนและกดขี่ข่มเหงเบื้องล่าง และถือดีมากเกินไป ไปมาหาสู่กับตระกูลแบบนี้ ไม่หวังว่าจะช่วยอะไรได้ ทว่าก็จะไม่เกิดเรื่องร้ายเช่นกัน ยิ่งกว่านั้นนางยังชอบคุณหนูใหญ่ตระกูลลู่มาก ไม่เหมือนลูกสาวขอ
