มันทำจากกระดาษเฉิงซินชั้นดี สีเข้มมาก แถมสีและความวาวติดทนนาน จึงเป็นหน้าพัดที่ดีที่สุด!”
“ไม่รู้ว่าดีที่สุดหรือไม่” เจียงเซี่ยนเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “เมื่อก่อนข้าอยู่ในวังก็ใช้พัดหน้าขาวของฮ่วนฮวาจี้กับอวี๋ถัง น่าจะไม่เลวทีเดียว ในเมื่อเจ้าชอบ ก็มอบให้เจ้าแล้วกัน”
“จะทำแบบนั้นได้อย่างไร!” หลี่ตงจื้อหน้าแดง นางเพียงแค่ถามไปเท่านั้นจริงๆ ไม่ได้คิดที่จะขอของจากพี่สะใภ้เลย ยิ่งกว่านั้นนี่เป็นของที่คนอื่นมอบให้พี่สะใภ้
เพียงแต่นางเพิ่งจะเอ่ยจบ หลี่เสว่ที่ได้ยินว่าหลี่เชียนไปราชการแล้ว และกลัวว่าเจียงเซี่ยนจะเบื่อ จึงมาอยู่เป็นเพื่อนเจียงเซี่ยนก็เดินเข้ามา
นางเห็นในมือหลี่ตงจื้อถือกล่องและเอ่ยว่า “ข้าไม่เอา” ก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “เกิดอะไรขึ้นหรือ?”
“ไม่มีอะไร!” เจียงเซี่ยนบอกสาเหตุของเรื่องราวกับหลี่เสว่ และเอ่ยว่า “พี่หญิงลองดูว่าอยากได้หรือไม่? ให้น้องหญิงแบ่งเป็นสองกำและพี่หญิงเอากลับไปวาดหน้าพัดกำหนึ่งก็ไม ม่เลวเหมือนกัน”
หลี่ตงจื้อได้ยินแล้วก็รีบยื่นกล่องให้หลี่เสว่ เหมือน ‘เจ้าเลือก เหลือแล้วข้าค่อยเลือก’
หลี่เสว่ยิ้ม และเอ่ยว่า “ข้าเพิ่งจะอ่าน ‘บันทึกชีวประวัติสตรี
